157 



richten. Zijn ontwikkeling neemt een jaar in beslag. Plaat- 

 selijk is hij in den larvetoestand wel te bestrijden door 

 grondbewerking, waarbij de hulp van kippen kan worden 

 ingeroepen, of door het gebruik van benzine. — 



De volgende kever is de jiiUkever (Polyphylla fiillo), ook 

 wel dia'nkever geheeten. 't Is een onzer grootste keversoorten 

 en lang niet de leelijkste. Hij meet 28—35 m.M. en is bruin 

 tot bijna zwart van kleur, aan de bovenzijde door witte 

 schubben als gemarmerd en aan den onderkant wit behaard, 

 lang op de borst, viltig op het achterlijf. De kever vliegt 

 in Juli en komt in zandstreken, vooral in onze Noordzee- 

 duinen, algemeen voor. Waaraan het dier zijn namen 

 ontleent, is nu duidelijk. 



De Julikever vreet aan de jonge en voorjarige naalden 

 van slecht groeiende dennen en wel zoodanig, dat deze 

 vanaf den eenen zijkant geheel worden weggevreten. De 

 tegenovergestelde zijde blijft echter behouden en de top 

 van de naald wordt niet afgevreten. Deze naaldrestanten 

 verdrogen, krullen op en vallen tenslotte af. Voorts vreet 

 de kever ook aan de bladeren van loofboomen en vaij 

 kruidachtige planten. 



De larve vreet aan de wortels van grassen, waarondei 

 behooren zandhaver en helm, van welke de laatste in ons 

 land veelvuldig wordt gebruikt om het stuivende duinzand 

 vast te leggen, bijeen te houden en aldus verstuiving van 

 de duinen te beletten. Door deze nuttige duinplant aan te 

 tasten, wordt deze engerling in de duinstreken somtijds 

 zeer schadelijk. Van de loofboomen worden de wortels van 

 acacia (Robinia pseiidacacia) en berk gevreten, bovendien 

 ook de wortels van den denneboom. Jonge boomen kunnen 

 zelfs tot sterven worden gebracht. Voor onze duinen is 

 deze kever dus geenszins zonder belang. Men kan niet veel 

 meer tegen hem beginnen dan hem vangen. — 



Tenslotte het rosenkevertje, (Phyllopertha hort kola), dat 

 in grootte en kleur nogal uiteenloopt. Men vindt de kevers 



L 



