164 



schijnt goed te smaken, en aan den egel zit, de grootte van het 

 dier in aanmerking genomen, zeer veel vleesch. Vooral de 

 groote huidspier op den rug, die dient om het dier als een bal 

 samen te rollen en aan die samenrolling weer een einde 

 te maken, is oorzaak dat er aan den egel naar rato veel 

 meer vleesch zit dan aan een ander dier van gelijke grootte. 

 In het „Overijselsch Landbouvvblad" van 13 Juni 1918 f3e 

 jaargang, No. 87) schreef de Heer Hulst omtrent de ver- 

 volging van den egel het volgende : 



„En nu schijnt het zoo, dat dit dier — althans-in de buurt 

 van Enschedé — in betrekkelijk korten tijd zelfs zal zijn 

 uitgeroeid. 



Door de politie te Enschedé n.1. werd ons medegedeeld, 

 dat door haar verleden week een persoon was aangehouden, 

 die in een zak 25 doode egels vervoerde, terwijl de mare- 

 chaussee aan de Glanerbrug bij Enschedé eenigen tijd te 

 voren iemand had staande gehouden, die 80 gedoode „stekel- 

 varkentjes" bij zich had. Op de vraag van de politie, wat 

 men met de gedoode diertjes deed, kreeg men ten antwoord, 

 dat ze werden opgegeten en dat de smaak van het vleesch 

 als zeer goed kon worden aangemerkt. 



Wij waren het met de politie volmaakt eens, toen deze 

 ons verklaarde, dat het haar speet, dat zij in deze niet tot 

 vervolging mocht overgaan, omdat de egel niet meer als 

 een door de wet beschermd dier wordt aangemerkt 



Maar, waar dit alles nu maar zoo straffeloos moet worden 

 toegelaten, daar wekken wij onze lezers op, alles in het 

 werk te stellen om te voorkomen, dat een voor den land- 

 bouw toch zoo nuttig dier als de egel totaal w^orde uitgeroeid. 



Onzerzijds hebben wij ook het onze gedaan en te bevoegder 

 plaatse kennis gegeven van de aan ons medegedeelde feiten, 

 zoodat wij mogen verwachten, dat van daar uit — zoo 

 mogelijk althans — paal en perk zal worden gesteld aan 

 deze schandelijke aangelegenheid." 



Ik ben het geheel met den Heer Hulst eens, dat — als 



I 



