176 



tot een bal samen, die zich enkele malen heeu en weer 

 wiegelde en dan plotseling naar beneden stortte. Verreweg 

 het meest nam ik deze wijze van zich naar beneden storten 

 in de vestingwerken van Groningen waar in het voorjaar; 

 ik herinner mij niet, het ooit te hebben waargenomen midden 

 in den zomer of in den nazomer of herfst. Waarschijnlijk 

 staat dat in verband met de meerdere beweeglijkheid van 

 den egel in den paartijd. 



Het is een herhaaldelijk waargenomen feit, dat een egel, 

 dien men op een zolder had geplaatst, om hem daar de 

 muizen te laten achtervolgen, soms, wanneer daar een luik 

 openstaat, plotseling blijkt te zijn verdwenen; het lijkt mij 

 niet onwaarschijnlijk, dat hij zich door het luik naar be- 

 neden heeft laten vallen. 



De paartijd van de egels valt in April en Mei; enkele 

 malen paren zij reeds in 't laatst van Maart, ook wel eens 

 in het begin van Juni. Dan zijn zij zeer bew^eeglijk. Vaak 

 grijpen er gevechten plaats tusschen twee mannetjes, die 

 naar het bezit van het zelfde wijfje dingen. Het is een zeer 

 komiek gezicht, als twee egels samen aan 't vechten zijn. 

 De huid van den kop wordt als een kap zoover over het 

 hoofd heen en naar beneden getrokken, dat het voorhoofd 

 met horizontaal uitstaande stekels bedekt is. Dan rennen 

 de tw^ee egels op elkaar in trachten elkander met die stekels 

 in 't aangezicht te verwonden. — Men ziet in den paartijd het 

 mannetje het wijfje achtervolgen, terwijl zij meestal knorren 

 als varkens, maar soms ook andere geluiden laten hooren, 

 zooals een gepiep of een geluid als het heel in de verte 

 klinkend puffen van een locomotief. Soms draven de 

 dieren wel een uur lang achter elkaar aan, eer de paring 

 wordt Voltrokken, waarbij het wijfje op den rug gaat liggen. 

 Deze voor de dieren in 't algemeen abnormale houding 

 staat natuurlijk in verband met de bekleeding van den egel 

 met stekels. Na de paring gaan gewoonlijk mannetje en 



