179 



heen geschoven zijn, terwijl de inwendig gelegen holte 

 bekleed is met droog gras, hooi of mos. Deze holte is bij 

 het echte winternest, dat speciaal voor den winterslaap dient, 

 slechts zoo groot, dat de egel er in samengerolden toestand 

 precies een plaatsje in kan vinden. De winterslaap duurt 

 niet altijd even lang; gewoonlijk van het laatst van November 

 tot midden April; maar al naar het vroeger of later invallen 

 van de winterkoude wordt de winterslaap vroeger of later 

 aangevangen, en al naar het eerder of later voorjaar wordt, 

 komt de egel vroeger of later uit zijne schuilplaats te 

 voorschijn. 



Ik behoef hier niet nader over het wezen van den win- 

 terslaap uit te weiden. Slechts wil ik hier doen opmerken, 

 dat de winterslaap, dien sommige zoogdieren (zooals egel, 

 vleermuizen, marmot) doormaken, geen langdurige gewone 

 slaap is, maar dat hij een tijdperk is, waarin het anders 

 warmbloedige zoogdier tijdelijk in een koudbloedig dier 

 verandert, zoodat de anders constante hooge temperatuur 

 afdaalt tot eene temperatuur ongeveer als die van de om- 

 geving, terwijl de stofwisseling tot op een minimum terug 

 wordt gebracht. Gedurende den winterslaap wordt het 

 dier vrijwel ongevoelig voor pijn, zoodat het zelfs door 

 kleine verwondingen niet ontwaakt. Ook blijft het hart, 

 bij een zoogdier gedurende den winterslaap uit het lichaam 

 genomen, nog langen tijd doorkloppen, evenals zulks altijd bij 

 een kikvorsch en een visch het geval is. Tijdens den win- 

 terslaap is, zooals reeds gezegd werd, de stofwisseling slechts 

 gering; en de hoeveelheid reservestof, tegen het najaar in 

 het lichaam opgehoopt, is volkomen voldoende om als brand- 

 stof te dienen voor het onderhoud van de ademhaling ge- 

 durende den winter. 



De egel kan een leeftijd van 8 a 10 jaar bereiken. Een- 

 jarige egels planten zich niet voort, heel oude exemplaren 

 ook niet meer. — 



