188 



hij is. LuDwiG Heck vermeldt in Brehm's Tierleben ■'} een 

 bericht uit Oost-Friesland, waarin .toeschreven werd over 

 een egel, die op khiarlichten dag een troep volwassen 

 kippen achtervolgde maar hun niet het minste kwaad deed. 

 De kippen toonden ook in 't geheel vrees voor haren ste- 

 keligen achtervolger. Deze draafde telkens weer achter eene 

 kip aan, die echter pas kakelend opvloog, wanneer de egel 

 haar bijkans bereikt had. Deze had dan zoo'n vaart, dat hij 

 nog een pas of vier doorliep, als de kip reeds opgevlogen 

 was; hij liet dan een geluid hooren, dat het best met het 

 geluid van een kindertrompetje te vergelijken was, en ging 

 weer eene andere kip achtervolgen. Zoo werd de jacht een 

 heelen tijd lang door den geheelen tuin voortgezet, maar 

 zonder resultaat. De haan, die zelf door den egel met rust 

 werd gelaten, trok zich van de geschiedenis zeer weinig 

 aan; alleen waarschuwde hij zijne kippen af en toe. 



Volwassen kippen worden echter toch wel eens de prooi van 

 een egel, nl. wanneer zij bij nacht buiten het hok gebleven zijn 

 en dan door hem worden aangevallen, of ook wanneer het 

 hem gelukt, in het hok te komen, waar zich de kippen niet 

 vrij kunnen bewegen. 



Niet allen kippen, maar ook andere huisvogels, zooals 

 fasanten, kalkoenen, parelhoenders, pauwen en eenden, 

 kunnen op deze wijze de prooi van den egel worden; de 

 kuikens hebben echter in 't algemeen meer van hem te 

 vreezen dan de volwassen vogels. Echter bezondigt de 

 egel zich slechts meer bij uitzondering aan ons pluimge- 

 dierte; en het schijnt mij toe dat de opvatting van de 

 Gebr. Muller, dat alleen bepaalde individu's zich daaraan 

 vergasten, de juiste is. 



Behalve met insekten, regenwormen en slakken en met 

 kleine zoogdieren en verschillende vogels, voedt zich de 

 egel ook met allerlei kruipende dieren en amphibiën. Ha- 



^) „Brehm's Tierleben", t. a. p. bl. 334. 



