191 



voorkeur adders aan. In streken, waar deze gevaarlijke 

 slangen veel voorkomen, doet de egel dus veel nut, door 

 er velen op te ruimen. 



Kikvorschen worden veel, padden slechts bij uitzondering 

 door den egel gegeten. Hij bijt zoo'n dier niet dood vóór 

 hij het opeet; hij begint te vreten waar hij het toevallig heeft 

 aangegrepen, en bijt er geen stukken af maar vreet steeds 

 langzaam door, zoodat het geheel en al van het toeval 

 afhangt, hoe lang de prooi nog in leven blijft. Heeft hij 

 den kikvorsch bij een poot gegrepen, vanwaar liij dan be- 

 gint te vreten, dan kan het één a twee uren duren, eer 

 deze dood is. 



Naast dierlijk voedsel neemt de egel ook spijzen van 

 plantaardigen aard op. In de eerste plaats vruchten, die op 

 den grond liggen; deze geeft hij ook aan zijne jongen te 

 eten. (Zie dit artikel, bl. 174). Toch gebeurt het vaak, dat 

 afgevallen appels, peren, pruimen en kersen op eene plaats, 

 waar in de buurt verschillende egels huizen, dagen lang 

 rustig op den grond blijven liggen: of het alleen sommige 

 exemplaren zijn, die veel met fruit op hebben of dat de 

 egels alleen in bepaalde tijden des jaars fruit nuttigen, moet 

 voorshands in het midden worden gelaten. 



Ook paddestoelen worden soms door den egel gegeten. 



Verder ook uitgezaaide, kiemende eikels en beukennoten. 

 In het Moringer Stadsbosch was in 1858 een beukenkiembed 

 aangelegd, waar de kieming der beukennootjes door de 

 groote droogte van den grond buitengewoon vertraagd was. 

 Op een avond in Juni zag de stedelijke houtvester Ludwig 

 daar ongeveer een 40 stuks egels, die druk bezig waren, 

 met hunnen snuit de kiemende beukennootjes uit de zaadhuid 

 te halen en op te eten. Eenige dagen later deed deze heer 

 op een vroegen morgen dezelfde waarneming ; hij ving toen 

 niet minder dan 17 egels, die met dit werk bezig waren. ^) 



^) „Allgemeine Forst- und Jagdzeitung". 4 Januari 1839. 



