193 



boschbouw. Larven van meikevers en rozenkevertjes, 

 ritnaalden,veenmollen, sprinkhanen, aardrupsen, grasrupsen, 

 emelten worden door hem in massa's gegeten ; ook rupsen en 

 bastaardrupsen, die op de boomen geleefd hebben, maar later 

 den grond, het strooisel der bosschen of heide- en boschbes- 

 struiken opzoeken, om daarin of daaraan te verpoppenofdaar 

 in den toestand van rups te o verwinteren ( wintervlinderrupsen, 

 gestreepte dennenrupsen, dennenspanrupsen, dennenspinner- 

 rupsen, verschillende bastaardrupsen en waarschijnlijk nog 

 vele andere soorten). Slakken verdelgt hij op groote schaal . 



Nuttige insekten en andere ongewervelde dieren schijnt 

 hij nooit te eten, met uitzondering van regenwormen. 

 Loopkevers en kortschildkevers en hunne larven schijnt 

 hij niet te nuttigen ; trouwens deze worden, zeker wegens de 

 onaangename lucht, die zij afgeven, door slechts weinige 

 insektenetende dieren gegeten. Regenwormen — hoewel 

 zij door het vernielen van kiemplanten soms ook schade 

 kunnen doen — moeten wegens de door hen veroorzaakte 

 bodemverbetering in 't algemeen beslist als nuttige dieren 

 worden beschouwd; echter is hunne voorplanting zóó sterk, 

 dat hun aantal zelfs door den mol niet noemenswaard wordt 

 verminderd i), laat staan daii door den egel, die in veel 

 geringer aantal voorkomt dan de mol, en die nooit als deze 

 soms tijdelijk daarvan zijn hoofdvoedsel maakt. 



Dat de egel mestkevers en hunne larven eet, kan ons 

 uit een oeconomisch oogpunt volkomen onverschillig zijn, 

 daar deze insekten geenerlei beteekenis voor onze kui- 

 turen hebben. 



Gedurende het grootste gedeelte van het jaar vormen 

 de veldmuizen het hoofdvoedsel van den egel. Het nut, 

 dat hij daardoor aan onze kuituren teweegbrengt, is van 

 zeer groote beteekenis. Dat hij daarnevens op den akker 



^) Zie RiTZEMA Bos, „De beteekenis van den mol voor land- 

 en tuinbouw", in „Tijdschrift over Plantenziekten", 18e deel 

 (1912), bl. 123. 



