195 



De egel doet dus nut en schade; maar daar het hoofd- 

 voedsel van dit dier uit énorme massa's veldmuizen, en bosch- 

 muizen en uit schadelijke insekten bestaat, en slechts occasio- 

 neel wat anders door hem gegeten wordt, kan men hem met 

 alle recht een zeer nuttig dier noemen, al kan niet ontkend 

 worden dat hij somwijlen ook schade kan doen. 



Reeds boven (zie bl. 174) wees ik er op, dat de egels, en 

 vooral de jonge egels, op groote schaal door honden en 

 vossen worden gedood. Maar de egel heeft nog verschillende 

 andere vijanden. In de eerste plaats noem ik hier den bunsing, 

 die vooral in den winter menigen slapenden egel uit zijn hol 

 haalt en naar zijne eigen woning brengt, om hem daar 

 te verslinden. Men vindt in den winter vaak egelhuiden 

 in de bunsingnesten. Altum vermeldt, dat hij eenmaal zelfs 

 zeven egelhuiden in één bunsingnest aantrof Aangezien 

 de egel gedurende den winterslaap zich op verre na niet zoo 

 stijf in elkaar rolt als hij dat doet, wanneer hij op zijne 

 uitstapjes door een vijand wordt aangevallen, laat zich 

 hooren, dat het niet zoon heel gevaarlijk werkje voor den 

 bunsing is, hem gedurende den winterslaap aan te vallen. 



De uhu, een zeer groote soort van uil, die in een 

 groot gedeelte van Midden-Europa voorkomt, maar hier te 

 lande ontbreekt, is wel de allergevaarlijkste vijand van den 

 egel. De klauwen en de snavel van den uhu zijn lang en 

 natuurlijk gevoelloos; zoodat hij bij zijn aanval op den 

 egel van de stekelbekleeding geen last heeft. In hoever ook 

 sommige der in ons land voorkomende soorten van uilen 

 en misschien ook andere soorten van roofvogels den egel 

 achtervolgen, is niet bekend ; waarschijnlijk zullen zij althans 

 jonge exemplaren wel aanvallen. 



Ten slotte heeft de egel, die geheel met stekels bezet is, 

 en zich niet kan krabben, veel last van parasieten. Vlooien 

 herbergt hij soms in zoo grooten getale dat zij hem werke- 

 lijk verzwakken. Verder ziet men egels soms sterk bezet 

 met de bloedzuigende teken, die juist in het struikgewas, 



