197 



mogelijk maakt voor de in 't wild leidende Nederlandsche 

 vogels. En aangezien zich de mogelijkheid laat denken, dat 

 in de eene of andere streek, sommige op of nabij den grond 

 broedende vogelsoorten bij zeer sterke vermeerdering van 

 egels ernstig dreigen te verminderen, zou het goed zijn, 

 als ook in dat geval vergunning zou kunnen worden ver- 

 kregen om in 't belang vau den vogelstand egels te dooden. 



Een Koninklijk Besluit tot bescherming van den egel zou 

 derhalve ongeveer aldus kunnen luiden: 



Art. 1. Het is verboden, egels te vangen, te dooden, te 

 vervoeren, te koop aan te bieden, te verkoopen, af te le- 

 veren of ten verkoop of ter aflevering in voorraad te hebben. 



Art. 2. Op verzoek van de eigenaars of gebruikers van 

 terreinen, waar egels schade toebrengen of zulks dreigen 

 te doen, wordt aan die eigenaars of gebruikers of aan hunne 

 lasthebbers vergunning verleend, deze dieren te dooden of 

 ze te vervoeren. 



Art. 3. De in het vorige artikel bedoelde vergunningen 

 worden aangevraagd bij den Burgemeester der gemeente, 

 waarin het terrein of het grootste gedeelte daarvan gelegen 

 is; zij worden door den Burgemeester zoo spoedig mogelijk 

 verleend. 



De vergunningen vermelden den door den Burgemeester 

 te bepalen geldigheidstermijn en wijzen de terreinen aan, 

 waarvoor zij verleend worden. 



Art. 4. Binnen de eerste tien dagen van elke maand geeft 

 de Burgemeester aan Onzen Commissaris kennis van de 

 door hem in den loop der vorige maand verleende of ge- 

 weigerde vergunningen. 



Art. 5. Onze Commissaris is bevoegd, eene door den 

 Burgemeester verleende vergunning in te trekken. 



Art. 6. Indien de Burgemeester weigert eene vergunning, 

 als bedoeld in art. 2 te verleenen, geeft hij daarvan bij ge- 

 adviseerden dienstbrief onverwijld kennis aan den belang- 

 hebbende. 



