. 215 



aardappel zullen bespreken. Men heeft echter — voor zoover 

 dit althans uit de literatuur blijkt — bij de Dahlia te doen 

 met een vrijwel opzichzelf staand ziektegeval van een 

 oeconomisch niet zeer belangrijke plant; wij zullen er ons 

 hier dan ook niet verder mede bezig houden. 



In deze vegetatieve voortplanting op reusachtige schaal, 

 hoe belangrijk overigens, schuilt een groot gevaar. Wij 

 denken hier niet aan de „ontaarding", die volgens een 

 volkomen onbewezen theorie — welke overigens een taai 

 leven blijkt te hebben — hiervan het gevolg zou zijn. De 

 „ouderdomstheorie", door Kxight in 1795 opgesteld, volgens 

 welke bij langdurig voortgezette vegetatieve voortplanting 

 degeneratie zou optreden, heeft thans, vooral na de bestrij- 

 ding door MöBius, wel afgedaan, ofschoon ik er niet van 

 overtuigd ben, dat zij nog niet eens, wellicht in hernieuwden 

 en verbeterden vorm, zal terugkeeren. 



Men zou bijna kunnen zeggen, dat zij in zekeren zin, 

 althans voor de aardappelplant, eenige geldigheid heeft. 

 Meer en meer is toch gebleken, dat de knollen de dragers 

 kunnen zijn van talrijke parasieten: organismen, die de 

 moederplant ziek maakten en die, hetzij zich aan de opper- 

 vlakte van de knollen hechtend, hetzij in het binnenste 

 doordringend, de nieuwe ,, generatie" aantasten en bovendien 

 op de meest krachtdadige wijze de verspreiding dezer 

 pathogene organismen in de hand werken. Dit laatste is, 

 vooral waar tegenwoordig pootgoedverwisseling op zoo 

 ruime schaal wordt toegepast, van vérstrekkende beteekenis. 

 Het feit, dat men de laatste jaren vaak den indruk krijgt, 

 dat allerlei aardappelziekten hand over hand toenemen, is 

 ongetwijfeld voor een groot deel hieraan te wijten, dat met 

 de uitwisseling van pootgoed een verspreiding van de 

 pathogene organismen gepaard gaat. Het aantal dezer 

 organismen is niet gering, en zij behooren tot de meest 

 verschillende groepen uit het planten- en dierenrijk- 

 Uitwendig of in de allerbuitenste lagen (opperhuid of 



