219 



met afwijkend gedrag kan vinden. Dat deze mogelijkheid 

 niet geheel is uitgesloten, hierop schijnt de proef van 

 Jagger en Stew art reeds te wijzen (zie pag. 209); weliswaar 

 is deze op veel te kleine schaal genomen om met zekerheid 

 een gevolgtrekking' te kunnen maken. 



V^oor den phytopatholoog is deze knoldoorwoekering 

 een zeer belangrijk feit; er volgt onmiddellijk uit, dat het 

 ziekteproces bij de aardappelplant gecompliceerder is dan 

 bij komkommer of tomaat. Deze laatsten immers kunnen 

 uitsluitend ziek worden door infectie van het wortelstelsel 

 van uit den bodem. Vinden we zieke aardappelplanten, 

 dan kunnen we niet aanstonds zeggen, of deze aan de 

 wortels zijn aangetast, of wel, dat ze de ziekte reeds met 

 den moederknol meekregen. Al naar gelang 't een of 't ander 

 het geval was, kunnen we eenigszins verschillende ziekte- 

 beelden verwachten. 



Wij zullen daarom onze nadere beschouw-ing van de 

 ziekte beginnen met de bespreking van de tomaten- en 

 komkommer-verticilliose en eerst daarna de meer gecom- 

 pliceerde en tevens oeconomisch belangrijkere aardappel- 

 verticilliose behandelen. 



H. A. A. VAX DER Lek. 

 ( Wordt vervolgd). 



\^ERKLARING \'AX PLAAT IV. 



Fig. 1 en 2. \'ier aardappelplanten, uit één knol gekweekt; 

 drie daarvan geïnfecteerd door middel van mycelium uit rein- 

 cultuur: 



9a) van VerticiUiiim, uit kersenboom geïsoleerd (fig. 1 rechts). 



9b) „ „ „ komkommer „ (fig. 2 links). 



9c) „ „ „ aardappel „ (fig. 1 links). 



9d) niet geïnfecteerd, ter controle (fig. 1). 



Fig. 3 geeft een overzicht over de geheele proef, van links 

 naar rechts, de reeksen a, b, c en d. 



