EENE OPMERKING VOOR HEN, DIE GRASLAND 

 . SCHEUREN OM HET TE BEBOUWEN. 



Van Regeeringswege wordt aangeraden, grasland te 

 scheuren en het aldus te verkrijgen bouwland te gebruiken 

 voor de teelt van voedingsgewassen voor den mensch en 

 ook voor die van voedergewassen voor het vee. Dat is zeker 

 in de gegeven omstandigheden een uitstekende maatregel. 



Daarbij mag echter niet uit het oog worden verloren, dat 

 de gewassen, die men op gescheurd grasland teelt, vaak 

 zeer veel te lijden hebben van ritnaald en emelt; zoodat 

 de opbrengst soms tegenvalt. 



De gewassen, die het allerminst van deze veterij te lijden 

 hebben, zijn vlas, mosterd en koolzaad ; maar deze gewassen 

 komen voor de teelt om verschillende redenen natuurlijk 

 nu niet in aanmerking. 



Bruine boonen en erwten hebben van vreterij van rit- 

 naald en emelt ook betrekkelijk weinig te lijden ; maar erwten 

 teelt men in 't algemeen beter op terreinen, die in een minder 

 goeden kultuurstaat verkeeren dan gescheurd grasland. 



Wortelen, koolrapen, uien, mangelwortels en suikerbieten 

 behooren ook tot de gewassen, die betrekkelijk weinig van 

 de veterij te lijden hebben. 



Aardappelen hebben minder te lijden dan granen; hoewel 

 toch soms reeds de poters zoodanig door ritnaalden worden 

 uitgevreten, dat zij niet opkomen of zeer zwakke planten 

 leveren, vaak met bovenaardsche knoUetjes. Ook de aard- 

 appelen, die geoogst worden, zijn soms door ritnaalden 

 tamelijk erg aangetast. 



Het allermeest hebben granen op gescheurde graslanden 

 van veterij door ritnaalden en emelten te lijden; zoodat de 

 teelt van granen op dergelijke terreinen altijd met eenig 

 risico verbonden is. Toch moet worden erkend, dat graan- 

 gewassen, die er soms ten gevolge van diè vreterij aller- 

 treurigst uitzien, later wat den oogst betreft, nog erg 



