12 



Schade. Direct nadeel lijden de boomen vooreerst door 

 het verlies aan sap, dat door de honderdduizenden luizen, 

 die op flink aangetaste boomen aanwezig zijn, aanhoudend 

 door wordt weggezogen, en ten tweede door de vorming 

 der kankerachtige woekeringen aan takken en wortels, 

 waarvan ik boven reeds sprak. Het losse weefsel, waaruit 

 deze bestaan, heeft slechts een korten levensduur, zoodat 

 het meest in het tweede, soms reeds in het eerste jaar van 

 zijn ontstaan afsterft, waarna de knobbels in de lengte 

 openbarsten. In die spleet worden ook weer nieuwe woeke- 

 ringen van wondweefsel gevormd, hetgeen het kanker- 

 achtige uiterlijk der grooter wordende plekken veroorzaakt. 

 Dat door een en ander veel groeikracht verloren gaat, 

 behoeft geen betoog. 



In Duitschland heeft men de bloedluis de jonge takken 

 van oude boomen zoo hevig zien aantasten, dat deze stier- 

 ven, zoodat een soort van „topvuur" werd veroorzaakt. 



Indirekte schade wordt aangericht, doordat in de open- 

 gesprongen bloedluisknobbels de kankerzwam en verschil- 

 lende houtaantastende zwammen zich gemakkelijk kunnen 

 vestigen ; ook schorskevers vinden daar een geschikt aangrij- 

 pingspunt. 



Bestrijding. Deze moet voornamelijk plaats hebben in 

 den winter door het dooden der overwinterende luizen en 

 eieren, indien deze laatsten aanwezig zijn. Dit kan geschieden 

 door bespuiting of, indien dit mogelijk is, bestrijking der 

 afzonderlijke kolonies met een stof, welke door de wasmassa, 

 waaronder de luizen verscholen zitten, heen dringt en zich 

 gemakkelijk in reten en spleten verspreidt. Voor het aan- 

 stippen wordt door L. Reh, een bekend en praktisch Duitsch 

 entomoloog, als eenvoudigst en zeker w^erkend middel warme 

 lijnolie aanbevolen ; deze stof doodt niet alleen de luizen, 

 maar laat op de aangestreken plekken een laagje achter, 

 dat ze geruimen tijd voor nieuwe aantasting behoedt, welke 

 nawerking bij het eveneens zeer w^erkzame carbolineum 



