23 



raten door, dan gaat de hijenteelt ter plaatse {vooral Colo- 

 rado) te gronde en zal de bevruchting der boomen op schrik- 

 wekkende wijze verminderen. 



Niet alleen dat deze dan niet meer door tamme bijen 

 tot stand gebracht kan worden, doch ook zal zij ophouden 

 door het verminderen der wilde insecten, die eveneens ver- 

 giftigd worden. De proefstations in de U. S. hebben zich 

 dan ook de kwestie aangetrokken en probeeren thans mid- 

 delen te vinden om het gevaar voor de bijenteelt te ver- 

 minderen en aan den anderen kant de fruitkweekers te 

 helpen bij afdoende bestrijding der insecten. Ook dat is 

 natuurlijk noodig, wil de boomgaardbezitter van een goeden 

 oogst verzekerd zijn. 



Iets dergelijks, als ik boven uiteen zette, heeft ook in ons 

 land plaats gevonden. Sinds een paar jaren schuwen 

 de ijmkers de bessenplantages in Zeeland en in de Betuwe, 

 welke met Uraniagroen, enz. bespoten worden ter bestrij- 

 ding van de bessenbastaardnips (Neniatus ventricosiis). 

 Zi] hebben toch gemerkt, dat bijenvolken, welke in derge- 

 lijke boomgaarden werden geplaatst, te gronde gingen. 

 Wel werd hieraan wel eens getwijfeld, doch deze twijfel is 

 tegenwoordig toch niet groot meer. In elk geval, het gevaar 

 voor het sterven der bijen bij bespuiting der bessen met 

 arsenicumhoudende praeparaten is zeer groot. Toch zijn er 

 ook gevallen denkbaar, waarin de bespuiting geen gevaar 

 behoeft op te leveren; en deze zijn, als de bespuiting na 

 den bloei plaats vindt en indien tegelijkertijd met bespoten 

 bloemen andere bloeiende gewassen aanwezig zijn, die een 

 grootere aantrekkingskracht op de bijen uitoefenen. Met het 

 tweede geval behoeven we hier geen rekening te houden, 

 doch wel zou men het eerste in overweging kunnen nemen. 

 Dit geschiedt dan ook wel reeds, doch de vraag doet zich 

 voor of naast het nut voor de bijenteelt hierdoor toch 

 geen gevaar ontstond voor de fruittelers. Wel zal de voor 

 hen zoo noodige bevruchting thans ongehinderd kunnen 



