ZIEKTEN BIJ KOOL. 



In aansluiting aan mijn artikeltje „Wat in acht te nemen 

 om gezonde kool te verkrijgen, die niet wordt afgevretenr" 

 op bl. 34 van het Bijblad van jaargang 1917 van dit 

 Tijdschrift, wil ik hier in eene reeks van korte opstellen 

 de belangrijkste ziekten en beschadigingen van koolplanten 

 behandelen. 



Ik begin met de ziekten en beschadigingen der wortels. 

 Koolplanten, waarvan de wortels ernstig ziek of beschadigd 

 zijn. vertoonen ook reeds boven den grond zekere ken- 

 merken, waaruit zulks duidelijk blijkt. De bovenaardsche 

 deelen van zulke planten blijven in groei achter en ver- 

 toonen eene ongezonde, abnormale kleur; bij de soorten 

 met groen blad is deze dan gewoonlijk mat, eenigszins 

 loodkleurig, bij de roode koolsoorten is zij bruinachtig rood. 

 Het . slot is in vele gevallen, dat de geheele plant afsterft; 

 maar bij enkele ziekten en beschadigingen der wortels kan 

 zij zich door de vorming van nieuwe wortels eenigszins. 

 en in sommige gevallen zelfs geheel, herstellen. 



I. Knolvoet. 



Bij koolplanten, die door deze ziekte zijn aangetast, ver- 

 toonen de wortels allerlei grootere en kleinere opzwellingen, 

 waarvan de oppervlakte op sommige plaatsen zeer wrattig 

 en hobbelig is. Soms vormen zich zelfs ook aan de dunnere 

 wortels hier en daar dikke opzwellingen. In sommige geval- 

 'ien blijft de hoofd wortel zeer kort; en er zijn eenige grootere 

 züwortels in hun geheel erg opgezwollen en vrij kort ge- 

 bleven, zoodat zich vlak bij de stengelbasis eenige W'Ortels 

 bevinden, die aan den kort geble.ven hoofd wortel verbonden 

 zijn als de vingers van eene hand. Van daar de naam 

 „vingerziekte", die men in A'laanderen aan de ziekte geeft; 

 terwijl men in Engeland spreekt van „tingers and toes" (vingers 



