44 



de werkzaamheid van het middel bij den heer Broekhuizen' 

 in de gemeente Ruinerwold, waar de aardvlooien op het 

 bouwland onder de koolrapen zóó hadden huisgehouden, dat 

 er niet veel van te verwachten is. Waar hij echter in den 

 hof nog planten had gezaaid om die later te kunnen uit- 

 planten, en dit kweekbed had omzaaid met een dun randje 

 bitterkers, zijn de planten nagenoeg onaangetast gebleven. 



Op de kweekbedden is het aldus mogelijk flink ontwikkelde 

 planten te verkrijgen. 



Maar hoe op den akker de aardvloo te bestrijden? 



Ik raad den landbouwers steeds aan, per Are bouwland 

 een vierkanten Meter bitterkers te zaaien. Niet echtereen 

 lapje van een vierkanten Meter oppervlakte per Are, maar 

 hier en daar tusschen de rijen koolrapen kleine rijtjes 

 bitterkers, hoe meer rijtjes per Are oppervlakte, hoe doel- 

 treffender. 



Dat daardoor het land zou vervuilen en de bitterkers 

 tot een onkruid zou worden, moet ik bijvoorbaat tegen- 

 spreken, aangezien de bitterkers snel groeit en omstreeks 

 Juni— Juli bloeit. Dan is de plant ongeveer ^/^ Meter hoog. 

 Daar de koolraap een hakvrucht bij uitnemendheid is, wil 

 het mij niet voorkomen dat een landbouwer zulk hoog 

 ,, onkruid" zou laten staan. Echter valt het zaad moeilijk 

 uit en leenen de planten zich, in den toestand van rijpheid 

 opgetrokken en gedroogd, gemakkelijk voor zaadwinning. 



Ten slotte nog eenige punten, die in 't voordeel pleiten 

 van de bitterkers: 



1. het zaad kiemt zeer snel waardoor de aardvloo spoedig 

 in de bitterkers wordt gelokt; 



2. de bitterkers groeit sneller dan koolsoorten; 



3. vervuiling van het land is niet te vreezen (zie boven); 



4. het zaad is zeer goedkoop. 



5. de planten zijn, na haar dienst gedaan te hebben, zeer 

 gemakkelijk te verwijderen. 



Meppel, 17 Juni 1918. D. Stieltjes. 



I 



