44 



in den landbouw al evenmin toe te passen. Zij kan, volgens 

 JoNivs en Gilman, niet eens voor de zaadbedden der kool plan- 

 ten in aanmerking; komen. Joiixsox {1914j had deze methode 

 met goed gevolg toegepast op de zaadbedden voor tabak in 

 Wisconsin. Ook voor de tomaten- en de komkommercultuur 

 zie ik er weinig heil in, vooral voor de laatste, waarbij men 

 in den regel met groote hoeveelheden broeimest werkt; in 

 de kassen worden de planten op verhoogingen uitgeplant, 

 uit een mengsel van kleizoden en paardenmest bestaande, 

 waarbij men later, als er aan den stengel voet wortels zicht- 

 baar worden, successievelijk nog meermalen met hetzelfde 

 mengsel den grond aan den stengelvoet ophoopt. Bij een d.g. 

 cultuur is het steriliseeren van den bodem vrijwel uitge- 

 sloten. 



Het ziet er dus, wat de directe bestrijding der ziekte betreft 

 niet zeer rooskleurig uit. Bij de aardappelverticilliose kan 

 men zich nog de vraagstellen of het mogelijk is de zwam in 

 de knollen te dooden zonder de knollen zelf te schaden. 

 De proeven van Pethybridge (1917) geven hier eenig uit- 

 zicht op goed resultaat. Hij plaatste knollen, waarvan hij 

 zich overtuigd had, dat zij r''^/7/r/7//«/«-mycelium bevatten, 

 gedurende 5, 10 en 20 uur in een thermostaat, waarin de t^ 46° 

 bedroeg, waarbij de t" binnen in de knollen tenslotte steeg 

 tot 44.5". Al deze knollen ontwikkelden zich na uitplanting 

 goed, ofschoon de vijf twintig-uur-knollen zichtbaar geleden 

 hadden ; drie van deze gaven ook eenigszins zwakkere planten. 

 Geen van deze vijf planten leed aan verticilliose, terwijl 

 alle controleplanten, zoo ook diegene, die 5 uur verwarmd 

 waren, ziek werden. Van de 5 gedurende 10 uur verwarmde 

 planten werden er drie ziek, een gezond en een twijfelachtig. 

 Verdere proeven zullen moeten uitmaken of het mogelijk 

 is de verwarming zoo te regelen, dat de zwam gedood wordt 

 zonder de knollen te schaden. Wellicht kan dit blijken voor 

 de practijk zijn nut te hebben. 



Het belangrijkste echter wat men m. i. zal moeten doen 



