64 



1912, mochten zij daar althans toch wel niet meer voor- 

 komen. Zij leiden tot verkeerde opvattingen bij het kind 

 en den volwassene, tot wetsovertreding, waanwijsheid en 

 betweterij, en dat kan toch nimmer de bedoeling van „het 

 aanschouwelijk onderwijs" zijn. 



„In mijn onderhoud met den zeer weiwillenden onder- 

 wijzer hoorde ik o.a., dat de roeken (behalve dan hun 

 schadelijkheid) aasvreters zijn en dat ze weliswaar soms 

 muizen eten, maar dat dit dan hoofdzakelijk zieke exem- 

 plaren zijn, die toch wel spoedig zouden sterven. En ik 

 hoorde nog veel meer!" 



Ik wil hier even mededeelen, dat de door den Heer de 

 Meijere bedoelde plaat lang vóór de vogelwet 1912 was 

 uitgevaardigd, werd uitgegeven bij de firma J. B. Wolters 

 te Groningen, en wel naar mijne aanwijzingen onder mijne 

 leiding, en met een verklarenden tekst van mij. De be- 

 doelde plaat is No. II van eene uitgave van 12 platen, ge- 

 titeld : „Schoolplaten van voor den akkerbouw schadelijke 

 dieren, naar aquarellen van W. K. de Bruin." De „Hand- 

 leiding bij de platen" geeft bij plaat II de volgende mede- 

 deelingen omtrent de oeconomische beteekenis der soorten 

 van kraaien : 



„ A.lle kraaiachtigen eten krengen ; verder zoowel plant- 

 aardig als dierlijk voedsel. Raven, maar ook wel roeken, 

 vallen soms lammeren, duiven, kippen en eenden aan; ook 

 stelen zij allen wel eieren van onze huisvogels. Alle 

 kraaiachtigen, met name de roeken, eten veldmuizen, maar 

 gewoonlijk slechts de zwakke en ziekelijke exemplaren, die 

 men tegen 't einde der plaag soms in zoo groote menigte 

 aantreft. Door het dooden van nuttige zangvogels, vooral 

 ook door het uithalen van hunne nesten, worden alle 

 kraaien in meerdere of mindere mate schadelijk. JNlaar zij 

 eten ook vele insekten : meikevers en rupsen halen zij uit 

 de boomen ; uit den grond halen zij meikeverlarven, rit- 

 naalden, emelten, grasrupsen, ook vele van de zoo schade- 



