/5 



den bodem weggekropen en daar gestorven. En zooals ik 

 reeds boven vermeldde: wanneer ik roeken in eenigszins 

 belangrijke mate veldmuizen zag verdelgen, was dat altijd 

 hoogstens een 14 dagen vóór het plotseling verdwijnen 

 dezer knagers; het waren dus blijkbaar veldmuizen, die — 

 althans in verreweg de meeste muizenjaren — reeds ten 

 doode waren opgeschreven. In ieder geval schijnen de 

 roeken als muizenvangers geen zeer groote oeconomische 

 beteekenis te hebben. 



Krengen en doode dieren worden door de roeken veel 

 minder gegeten dan door de zwarte kraaien ; het verwondert 

 mij dan ook niet, dat de roek van den Heer de Meijere 

 niet bij voorkeur rund- en varkensvleesch eet, noch rauw 

 noch gekookt, en dat hij ook om een dooden vogel niet 

 veel geeft. — Levende zoogdieren en vogels eten de roeken 

 liever dan doode exemplaren. Hazen en konijnen, ja zelfs 

 lammeren vallen zij nu en dan aan, zoo ook verschillende 

 van onze huisvogels, zooals duiven, kippen, eenden, fa- 

 santen; en ook in 't wild levende vogels. Toch treedt het 

 eten van zoogdieren en vogels bij de roeken geheel op den 

 achtergrond tegenover het eten van insekten. 



Over het rooven van eieren en jonge vogels door roeken 

 nog een enkel woord. De Heer de Meijere betwijfelt sterk 

 of de roek zich daaraan in de vrije natuur wel ooit schuldig 

 maakt ; en NaUxMaxx schrijft positief, dat de roek nooit jonge 

 vogels of eieren uit het nest haalt. Rörig maakt echter 

 (t. a. p. bl. 387) wel degelijk melding van het rooven van 

 eieren van patrijzen, wilde eenden en fasanten en (t. a. p. 

 bl. 388) van het uithalen van nesten van kleine in 't wild 

 levende vogels door roeken. Echter schijnt dat toch niet 

 heel veel voor te komen. Dit is wel zeker dat de zwarte 

 kraai veel meer vogelnesten uithaalt en eieren rooft van 

 de roek. Toch heb ik indertijd te Warffum de gelegen- 

 heid gehad, waar te nemen, dat een roek eieren van ge- 

 wone tamme eenden bemachtigde. Een paar malen zag ik 



