85 



bleef niet geheel uit, en sommige perceelen waren nog al 

 aan de schaduw van boomen blootgesteld. Conclusies 

 konden in dit geval niet worden getrokken. 



Ofschoon nu de verkregen resultaten alleen in 1905 en 

 1907 vrij sprekend waren, meent Kirchner toch hieruit 

 en uit zijn verdere ervaringen de volgende conclusie te 

 kunnen trekken: 



„Wanneer een zoodanige invloed der beschaduwing vast 

 staat, terwijl de opgedroogde Bordeauxsche pap de inten- 

 siteit van het licht, dat op de assimileerende bladcellen 

 inwerkt, vermindert, kan er niet aan worden getwijfeld, 

 dat in jaren, waarin donker weer en bespuiting samen- 

 werken, eene vermindering van de gevormde assimilatie- 

 produkten moet plaatsgrijpen. In zeer zonnige jaren zal 

 deze nadeelige werking uitblijven, of — wanneer onder 

 te sterke belichting eene beschadiging aan het chlorophyll 

 mocht plaatsgrijpen — zal zelfs het tegendeel gebeuren. 

 Verdere onderzoekingen zijn noodig om in bijzonderheden 

 den invloed van de verschillende factoren, misschien ook 

 het verschillende gedrag van de verschillende soorten, vast 

 te stellen". 



„De intensief groene kleur van het aardap- 



5 pelloofbij bespoten planten is als het gevolg van de bescha- 

 duwing door de Bordeauxsche pap bij intensief zonlicht op 

 te vatten. ^) Wiesner ~) toonde aan, dat jonge bitterkers- 

 planten bij minder heldere verlichting donkerder groen 

 worden dan bij helle verlichting". 



„Ofschoon waarschijnlijk een houtgewas als de wijnstok 

 zich onder de hier besproken omstandigheden anders ver- 

 houdt dan de aardappelplant, zoo is het toch zeer gewenscht 



'1 Dat het chlorophyll door sterke inwerking van het directe 

 zonlicht ontleed wordt, werd reeds door Junus Sachs aange- 

 toond. (Zie diens „Handbuch der Experimentalph3^siologie der 

 Pflanzen", 1865, blz. 13—17.) 



-) Wiesner, „Der Lichtsgenuss der Pflanzen" Leipzig 1907, 

 - -230. 



