103 



beestjes, die eenmaal in een bodem aanwezig zijn, heele- 

 maal niet spoedig kwijt raakt. Hiermee dient wel rekening 

 te worden gehouden, bijvoorbeeld in streken, waar men 

 grasland scheurt om er warenhuizen op te bouwen, waarin 

 o. a. sla, het lievelingskostje van de ritnaalden, wordt ge- 

 plant. Maar hoewel zij aardig kunnen smullen, toch verstaan 

 zij ook de kunst van vasten heel goed, namelijk tot wel 

 een half jaar toe, zoodat 

 men ze hiermee niet krijgt. 

 Zij worden er waarschijn- 

 lijk des te hongeriger en 

 vraatzuchtiger door. 



De ritnaalden leven bij Kniptor, op den rug liggend, gereed om 



voorkeur in drogen, lossen, ^^ „knippen," (2 x nai, gr.) 

 humusrijken grond. In de heibouwlanden van het Gooi 

 wemelt het van ritnaalden. Maar ook zelfs op zware klei wor- 

 den zij aangetroffen. Zoo deelde mij een tuinbouwer uit 

 het Noorden mee, hoe hij in de nabijheid van Groningen 

 zeer veel last had gehad met ritnaalden in een tuin op 

 zware klei, die voor het eerst uit grasland voor groenten 

 in cultuur was genomen. Hij telde daar in den stengel van 

 één stamslaboon niet minder dan 31 ritnaalden. Alleen 

 spruitkool groeide door, minder wellicht omdat dit gewas 

 niet werd aangetast, dan wel dat het kans zag niettegen- 

 staande de vreterij aan de wortels door te groeien. Zoo iets 

 kan men b. v. ook van boerenkool verwachten, niet echter 

 van sluitkool en nog minder van bloemkool, wijl deze 

 koolsoorten niet zoo sterk groeien. 



Gedurende den winter eten de ritnaalden weinig of niets, 

 maar uitgehongerd vallen zij dan in het voorjaar de eerste 

 kiemplantjes aan, zoodat in het ergste geval van een zaaisel 

 niets overblijft. Hoe ouder en grooter zij worden, des te 

 erger zal het natuurlijk hiermee gesteld zijn. Er wordt 

 daarom niet ten onrechte getracht, de ritnaalden op alle 

 mogelijke manieren te bestrijden. 



