104 



Het hangt er natuurlijk geheel van af, welke gewassen 

 gekweekt worden, of men in den zomer een grond leeg 

 krijgt of niet. Als dit niet het geval is, dan verdient het 

 aanbeveling hem zoo mogelijk enkele malen om te werken 

 en te eggen, opdat de ritnaalden boven komen te liggen. 

 Hoe hard van huid deze dieren ook zijn, tegen de in- 

 werking der zonnestralen zijn zij heel slecht bestand. 

 Herhaalde bemestingen met gaskalk, kainiet, chilisalpeter, 

 roet verdrijven volgen Reh de ritnaalden meestal of dooden 

 ze. Chili en in mindere mate roet werkt bij de gewassen 

 bevorderend op den groei en helpt hen aldus spoediger 

 door het meest gevaarlijke tijdvak heen. Bij de grondbe- 

 werkingen verzuime men zoo eenigszins mogelijk niet de 

 kippen te hulp te roepen. 



Overigens tracht men de ritnaalden te lokken om ze te doo- 

 den of ze te vergiftigen. j\Ien legt daartoe b. v. frisch gesne- 

 den klaver, die gedoopt is in een oplossing van suiker met 

 Parijsch groen, onder eenige bedekking op verschillende 

 plaatsen op den grond. De ritnaalden worden door den 

 geur van de klaver aangetrokken, snoepen er van en ver- 

 giftigen zichzelf. Men neemt in het klein ook stukken van 

 aardappelen, rapen of bieten en legt die met de snij vlakte 

 naar beneden in den grond op een diepte van 5 — 10 c.M. 

 Men kan deze lokmiddelen vooraf in een suikeroplossing 

 dompelen, waardoor zij nog beter heeten te lokken, of ze 

 meteen met Parijsch groen vergiftigen. Het is gewenscht 

 deze lokmiddelen aan een stokje te prikken of er een ijzer- 

 draad of touwtje aan te bevestigen, dat boven den grond 

 •uitsteekt, opdat men ze gemakkelijk zoo vaak mogelijk 

 kan opgraven, om de ritnaalden, die er bij verzameld zijn^ 

 te dooden en het materiaal te verzorgen. — 



Ik stap hiermede van de kniptorren af en ga over tot de 

 bespreking van de laugt>ootntHggen, welker larven vaak in 

 één adem met de ritnaalden worden genoemd. Men kent 



