114 



rijke gronden, hoewel hij ook in niet te arme zandgronden 

 (o. a. te 's Graveland) en in niet te stijve kleigronden fZ. 

 Holl. eilanden, waar ik hem in en bij Den Briel aantrof) kan 

 voorkomen. Het liefst echter is hem een veenbodem, zooals 

 we dien in Boskoop, Aalsmeer en elders aantreffen. Het dier 

 leeft voorts, behalve in den korten paartijd, steeds in den 

 grond gelijk een mol, waardoor de naam verklaarbaar wordt. 



De korte, krachtige voorpooten zijn spadevormig ontwik- 

 keld en tot graven zeer geschikt. De veenmol maakt er 

 een goed gebruik van door o. a. onder de oppervlakte van 

 de aarde vele gangen te graven, waarbij hij alles, wat hem 

 daarbij den weg verspert en niet al te veel weerstand biedt, 

 met de tandvormige uitsteeksels van de schenen der voor- 

 pooten afzaagt of afknijpt, door deze uitsteeksels te be- 

 wegen langs den scherpen rand van de dij der voorpooten. 

 Kleinere planten komen door het graven aldus geheel los 

 te staan en kunnen niet gemakkelijk weer aan wortelen door 

 de holte en door het opdrogen van den grond boven deze 

 gang. Niet alleen dunne, maar zelfs vrij dikke wortels 

 worden op de aangeduide wijze afgesneden. 



Door deze woelpartij, die onophoudelijk voortgaat, schaadt 

 de veenmol meer nog dan door hetgeen hij opeet, want 

 hij voedt zich niet uitsluitend met plantaardig, doch ook 

 met dierlijk voedsel. Als de nood dringt, is hij zelfs kan- 

 nibalistisch aangelegd, gelijk ik eens — voor jaren terug 

 reeds — tot mijn verbazing waarnam. Ik had in een bloem- 

 pot den inhoud van twee veenmolnesten aan jonge dieren, 

 in totaal een 300—400 stuks. De beestjes konden deze ge- 

 vangenis niet verlaten. Ik vergat ze en toen ik eenigen tijd 

 later den bloempot terug zag, vond ik er nog slechts enkele 

 grooter geworden veenmoUetjes in en na eenigen tijd nog 

 maar één enkel exemplaar, dat later den hongerdood stierf. 

 Het had tot dusverre geleefd en was gegroeid van de 

 broertjes en zusjes, neefjes en nichtjes. 



De veenmol houdt 's winters rust, liefst op warme plaat- 



