117 



vermelden, maar het voornaamste is meegedeeld, zoodat 

 ik meen het hierbij te kunnen laten. 



Tot de GeJeedpootige Dieren behoort ook nog de klasse 

 der Diiizendpooteu, waartoe de orde der Echte Duizend- 

 poot en en die der J//7//o^;//)00/6'// behooren. De eerste groep 

 omvat dieren, die door hun platter lichaam èn doordat elke 

 lichaamsring slechts één paar pooten draagt, zich onder- 

 scheiden van de millioenpooten, welker lichaam meer rol- 

 rond is — alleen aan de buikzijde min of meer plat — , 

 terwijl elke ring twee paar pooten bezit. 



De echte duizendpooten bezitten aan de monddeelen gift- 

 klieren, wat er reeds op wijst, dat deze dieren zeer waar- 

 schijnlijk geen plantaardig voedsel zullen gebruiken, althans 

 niet behoeven op te nemen. Inderdaad voeden zij zich uit- 

 sluitend of in hoofdzaak met dierlijke stof. Wormen, slakken, 

 insecten dooden zij door hun giftige beten en verorberen 

 hen dan. Aldus zijn de duizendpooten eer nuttig dan 

 schadelijk. 



Niet aldus de millioen- 

 pooten. Deze bezitten geen 

 giftklieren en hoewel zij soms 

 slakjes, mijten e.d. verorberen, 

 voeden zij zich in hoofdzaak 

 met planten en plantendeelen, 

 vooral met zachte, terwijl 

 rottende dierlijke en plantaar- ^ .„. ^ , _„ . j , 



■' ^ Een milhoenpoot van de soort JmYms 



dige Stoften niet worden ver- terrestHs loopend en in rusthou- 



ding opgerold liggend (,,oprol- 



smaad, of mogelijk het eigen- lers"). (Nat. gr.). 



lijke voedsel vormen, weshalve men de millioenpooten het 



meest op humusrijke gronden aantreft. 



Men vindt de millioenpooten, evenals de duizendpooten, 

 vooral op vochtige plaatsen, onder afval, steenen, bladeren, 

 mos enz., want zij houden niet alleen van vocht, maar 

 beminnen ook de duisternis. Tegen droogte en hitte zijn 

 de millioenpooten niet bestand; door ze gedurende enkele 



2 



