122 



te dieper weg, naarmate de temperatuur daalt. Staat echter 

 het kwik in den thermometer eenige dagen hoog, dan komen 

 de slakken naar boven en verlaten haar schuilhoeken. Plot- 

 seling invallende koude kan dan heel wat dieren dooden. 

 Slakken zijn in 't algemeen niet bizonder kieskeurig uit- 

 gevallen. Velerlei gewassen worden door hen aangetast, 

 vooral kiemplantjes. De verschillende slakkensoorten blijken 

 echter wèl voorkeur te geven aan bepaalde gewassen, an- 

 dere daarentegen geheel te versmaden. 



Reeds in 1882 nam Dr. 

 Erxst Stahl proeven met 

 slakken, w^elker resultaten 

 hij publiceerde met het 

 ^'®' ^' . doel aan te toonen, dat er 



De grauwe akkerslak, Limax agrestis. 



(Nat. gr.). bij de planten een soortelijke 



vatbaarheid voor aantasting door dieren bestaat. Hij conclu- 

 deerde, dat een gewas wordt beschadigd, omdat het niet of 

 onvoldoende beschermd is. Zijn theorie wordt evenwel 

 bestreden; men stelt er de meening tegenover, dat 

 de dieren bepaalde planten eten, omdat zij hierin smaak 

 vinden. 



Stahl onttrok door middel van alcohol aan planten de 

 aetherische olieën e.d., waardoor zij van prikkelende, bijtende 

 en andere afkeerwekkende eigenschappen werden beroofd. 

 Zijn proefslakken namen deze plantendeelen blijkbaar liever 

 dan natuurlijke planten, zelfs liever dan gelijke deelen der- 

 zelfde plantensoorten, die met suiker waren zoet gemaakt, 

 hoezeer ook deze met graagte werden genoten. Planten- 

 deelen, die met zuren w^aren behandeld, werden gegeten, 

 maar deden klaarblijkelijk pijn. Kiezelzuur en zuringzuur 

 zijn beschuttingsmiddelen tegen vreterij. Maisplanten zon- 

 der kiezelzuur werden gegeten. In den buitenwand van de 

 knollen van Salep, een orchidee (in de apotheek is bekend 

 salep, gewonnen uit orchideeënknoUen), komen raphiden 

 (=: naaldvormige kristallen van zuringzure kalk) voor. 



