NEDERLANDSCHE PHYTOPATHOLOGISCHE (PLANTENZIEKTEN- 

 KUNDIGE) VEREENIGING EN KRUIDKUNDIG GENOOTSCHAP 

 DODONAEA TE GENT. 



TIJDSCHRIFT OVER PLANTENZIEKTEN 



ONDER REDACTIE VAN 



Prof. Dr. J. RITZEMA BOS. 



Vijf-en-twintigste Jaargang — 4e Aflevering — Juli 1919. 



BESTRIJDING VAN DE BOONENBLADLUIS. 



De gewone zwarte boonenbladluis, die in groote koloniën 

 in de toppen der stengels van tuin-, wier-, paarde- en dui- 

 veboonen zit, is eene soort van bladluis, die al zeer 

 weinig kieskeurig is en op allerlei kruidachtige en houtige 

 gewassen wordt aangetroffen. Aangezien men vroeger de 

 verschillende bladluissoorten niet zoo heel nauwkeurig be- 

 studeerde, wat haren lichaamsbouw betreft, en veelal van 

 de veronderstelling werd uitgegaan, dat iedere plant hare 

 eigen bladluissoort zou hebben, heeft de boonenbladluis 

 verschillende wetenschappelijke namen gekregen, zoodat 

 zij naast den naam Aphis rumicis F. de volgende namen 

 heeft ontvangen: Aphis papaver is F., Aphis atriplicis F., 

 Aphis genistae Scop., Aphis evonymi F. Men treft haar 

 aan o.a. op de volgende kruidachtige gewassen: asperge, 

 tulp, brandnetel, biet, melde, zuring, rhabarber, muur, 

 meekrap, walstroo, boterbloem, herderstaschje, maankop 

 en andere papavers, Reseda, op boekweit en andere Poly- 

 goniims, op groote-, wier-, paarde- en duiveboonen (Vicia 

 faba), wikken, stam- en stokboonen (Phaseolus viilgaris 

 en Phaseolus miiUiflorus) , erwten, klaversoorten, vogel- 

 pootje, op schorzeneer, op distels, Erigeron, Pier is en 

 andere Saamgesteldbloemigen, op penningkruid en andere 



