130 



Lysimachia's; op heide; terwijl zij op de volgende houtige 

 gewassen werd aangetroffen : 



Buxus, sneeuwbal, kardinaalshoed en andere Evonymus- 

 soorten, Deittsia, hulst, Magnolia, boerenjasmijn (Phila- 

 deJphns), peer, Genista, Tamarix. 



Gewoonlijk verhuist de zwarte boonenbladluis in 't najaar 

 of den nazomer van de kruidachtige gewassen, waarop zij 

 in den zomer geleefd heeft, naar houtige gewassen fhier 

 te lande het meest naar sneeuwbal en kardinaalshoed), 

 aan welker twijgen de luizen hare zwarte, langwerpige 

 eitjes in groote massa's bij elkaar leggen, die als zoodanig 

 overwinteren. 



Uit die eieren komen in "t voorjaar ongevleugelde blad- 

 luizen te voorschijn, welke alle van het vrouwelijke ge- 

 slacht zijn en zonder voorafgaande bevruchting levende 

 jongen voortbrengen. Deze blijven op de twijgen en bladeren 

 van de houtige plant leven. De tweede generatie bestaat, 

 al naar de weersgesteldheid, geheel of slechts voor een 

 gedeelte uit gevleugelde wijfjes. De gevleugelde exemplaren 

 van deze generatie vliegen gewoonlijk einde Mei of in 

 't begin van Juni naar andere, meestal kruidachtige ge- 

 wassen, het meest naar tuinboonen, paardeboonen of duive- 

 boonen of naar maankop of andere papavers, w^aar zij zich 

 aan de toppen der stengels en takken vastzuigen. De onge- 

 vleugelde exemplaren blijven op de houtige gewassen, 

 waar zij zich blijven voortplanten en herhaaldelijk nieuwe 

 generaties voortbrengen, waarvan de gevleugelde exempla- 

 ren natuurlijk ook later in den zomer op kruidachtige planten 

 kunnen overvliegen. Ieder wijfje, dat zich in een stengel- 

 top bijv. van een booneplant heeft vastgezogen, wordt de 

 stammoeder van een overgroot aantal nazaten. Aanvan- 

 kelijk vindt men haar alleen; maar spoedig brengt zij eene 

 jonge bladluis voort, die zich slechts een klein eindje over 

 den stengel voortbeweegt, als om plaats over te laten 

 voor de zusjes, die spoedig daarna zullen worden geboren ; 



