137 



middel, 't zij door het afslaan van de toppen met een 

 sikkel) moeilijk anders dan op kleine perceelen kunnen 

 plaats grijpen; eene behandeling van de paardeboonen, die 

 op oppervlakten van Hektaren worden verbouwd, zal in 't 

 algemeen bezwaarlijk gaan, zelfs als de planten nog be- 

 trekkelijk klein zijn; te minder kan men hier bespuitingen 

 op groote schaal toepassen, omdat deze met groote nauw- 

 keurigheid moeten geschieden, zal men er baat bij vinden. 

 Want wordt bijv. door de uitgevoerde bespuitingen het -/g 

 of 3/j gedeelte van de aanwezige bladluizen gedood, dan 

 hebben onder gunstige omstandigheden de in leven ge- 

 blevenen zich alras weer zoodanig vermeerderd, dat haar 

 nakomelingschap toch het gewas doet mislukken. 



Met het oog op de omstandigheid, dat wij dus wel deug- 

 delijke bestrijdingsmiddelen van de boonenbladluis kennen, 

 maar geene, die in de praktijk, althans op groote schaal, 

 kunnen worden toegepast, acht ik het gewenscht, hier het 

 een en ander aan te halen uit een artikel van Dr. Feldt 

 te Koningsbergen, voorkomende in No, 4 van den XXXVIIen 

 jaargang (van 15 Februari 1919) van „Mitteilungen des Vereins 

 zur Förderung der Moorkultur im Deutschen Reiche" : een 

 artikel, waarop de Heer H, Lindeman mijn aandacht vestigde. 



Feldt wil in hoofdzaak het kwaad voorkomen. 



Hij begint met er op te wijzen, dat de bladluizen zich 

 het eerst aan den rand van een boonenveld vertoonen, en 

 dat zij eerst van daar uit zich verder over 't midden van 

 het veld gaan verbreiden, tot eindelijk het geheele veld 

 verpest is. Als het eenmaal zóó ver is gekomen, zegt Feldt, 

 kan men niets meer doen dan zich op de lippen bijten en de 

 heele geschiedenis maar omploegen. — Hoe het komt, dat de 

 bladluisplaag zich altijd het eerst aan den rand der boo- 

 nenakkers vertoont, verklaart de schrijver niet; maar de 

 verklaring ligt toch wel voor de hand. In 't laatst van Mei 

 of Juni toch begeven zich de bladluizen van de houtachtige 

 gewassen (zie bl. 130), waarop de eieren overwinterden, naar 



