151 



parcette, wikken, kanariezaad, bieten, papaver, hennep, vlas, 

 paardeboonen, Phaseolusboonen. 



Van een aangetaste plant uit verspreiden de mijten zich 

 vrij snel over de buurplanten; zij kunnen ook zonder spin- 

 seldraad aardig goed loopen; mijten, die men op papier 

 liet kruipen, legden daarop in een uur tijds afstanden af 

 tot 40 voet toe. Naar verder afstaande planten worden de 

 mijten zeer gemakkelijk overgebracht door de menschen, 

 die in de besmette planten gewerkt hebben, aan hun 

 kleeren en gereedschap, verder ook door vogels en mis- 

 schien door insekten, maar de voornaamste factor bij 

 de verbreiding op grootere afstanden is wel de ivind. De 

 kleine, uiterst lichte diertjes toch worden zeer gemak- 

 kelijk zelfs door zwakke winden medegenomen; hier- 

 tegen kan men natuurlijk niets doen. Of het feit, dat 

 men in komkommerkassen weinig van spint bemerkt als 

 men niet lucht, in verband staat met deze wijze van 

 overbrenging, daar dan geen mijten in de kassen kunnen 

 komen binnenwaaien, dan wel alleen met de voor deze 

 dieren ongunstige omstandigheid van zeer vochtige lucht, 

 is niet uitgemaakt. Vermoedelijk is het laatste het geval, 

 en zeker zal dit zoo zijn, als de komkommermijt een soort 

 is, die niet of weinig buiten voorkomt. Ik hoop over dit 

 punt nog eens waarnemingen te kunnen doen. In kassen 

 worden niet zelden de mijten van de eene plant naar de 

 andere overgevoerd door het spuiten ; als men horizon- 

 taal spuit, worden tal van mijten van aangetaste planten 

 afgespoten en met den waterstraal medegevoerd naar andere 

 planten. 



De eerste exemplaren, die op een der bovengenoemde 

 wijzen op een plant zijn overgebracht, vestigen zich in 

 de hoeken der nerven. 



Bestrijding. Men vindt in de boeken tal van middelen 

 aangegeven, die lang niet allen bruikbaar zijn. Elk speciaal 

 geval moet men onder de oogen zien, en dat middel kiezen, 



I 



