180 



den inhoud, indien die niet geheel verdwenen is, slechts een 

 klein weinigje korrelige, bruine resten zijn overgeoleven. 



Hoe ouder de aantasting is, hoe dieper het mycelium in 

 den stengel doordringt ; het groeit tusschen de houtvaten 

 door en ook dwars door deze heen; de houtvaten en de 

 omringende, dikwijls dikwandige cellen schrompelen niet 

 te zamen, maar nemen een vuil bruine kleur aan ; zoodra het 

 mycelium tot in de weeke en dunwandige cellen van het merg 

 is doorgedrongen, gaat het samen schrompelen der wanden 

 weder met groote snelheid; eerst ontstaan dan holten in het 

 merg, die al grooter worden, tot eindelijk het merg geheel 

 verdwenen is en van den geheelen stengel niet veel meer 

 dan de houtvaten met wat vezelige resten overblijven. 

 Ik kon dit verloop van het proces aan de hand van een 

 groot aantal doorsneden nauwkeurig volgen. Het van vele 

 tusschenschotten voorziene mycelium is in het oogval- 

 lend dik; in het planten weefsel is het kleurloos. Op kunst- 

 matige voedingsbodems (agar met kersen- of pruimensap) 

 is het eveneens kleurloos en vrij dun, zoolang het in de 

 agar groeit; naarmate het meer aan de oppervlakte komt, 

 wordt het dikker en donkerder van kleur ; de draden aan 

 de oppervlakte zijn rookkleurig; enkelen haalden een dikte 

 van I2V2 rnikron. (zie pi. V, fig. 8). De agar wordt spoedig 

 geheel zwart gekleurd; aan de oppervlakte in de lucht 

 opgroeiende draden doen zich grijs voor; overal verspreid 

 op de plaat verschijnen grijze vlokjes, waarbinnen een zwart 

 puntje ; dit zijn de pykniden, die met los grijs mycelium 

 zijn omgeven. Op de stengels en vruchten, waar de pykniden 

 langen tijd door de epidermis bedekt blijven, ontbreekt dit 

 grijze mycelium geheel. 



Hebben wij nu hier met een nieuw^e zwam te doen? 



Ik vond twee Ascochyta-'&OQXlQw. in de literatuur vermeld M 

 als op iomaien-bla deren voorkomende, nl. A. lycopersici 

 Brun. en y4. socia Passer; op de stengels en vruchten 



^) Zie de noot op blz. 174 en blz. 181. 



