184 



bij de eerste proef met mycelium uil dezelfde cultuur, 

 echter zonder dat de opperhuid werd beschadit^d; deze tak 

 (pi. IV, fig. 3, a) bleek op 16 Augustus duidelijk ziek te 

 zijn, echter niet zoo ziek als een tweede tak, waarbij ver- 

 wonding had plaats gehad. Deze tweede tak (pi. IV, fig. 3, b) 

 was op de besmette plek geknakt en daar boven geheel afge- 

 storven, evenals een derde tak (pi. IV, fig. 3, c) die op dezelfde 

 Arijze was behandeld, behalve dat daarbij voor infectie- 

 materiaal gebruikt was een reincultuur, verkregen uit een 

 stukje weefsel uit een zieke plek van een tomatenstengel 

 nabij het gezonde gedeelte gesneden. Het zal overbodig 

 zijn te vermelden, dat dit stukje weefsel met alle voor- 

 zorgen van uitwendig steriliseeren van den stengel vóór 

 het snijden en met steriele instrumenten was genomen. 

 Op alle zieke plekken vormden zich de Ascochyta-pykniden. 

 De vierde stengel d van deze plant, die niet besmet werd, 

 bleef geheel gezond, wat op de foto goed zichtbaar is; 

 eenige voor het fotografeeren hinderlijke bladeren zijn 

 verwijderd. 



Uit deze proeven blijkt dus onomstootelijk, dat deze 

 Ascochyta de oorzaak is van de ziekte; verder, dat 

 infecties verkregen kunnen worden zoowel met sporen als 

 met mycelium, en dat verwonding en vochtigheid de aan- 

 tasting ten zeerste bevorderen. — 



Waarnemingen in de praktijk. Dit laatste is ook reeds 

 in de praktijk gebleken; de heer de Hoog bovengenoemd 

 meent de ziekte, die in een warenhuis te Nieuw-Honsel 

 meer dan 50 o/o der planten had aangetast, tot staan te 

 hebben gebracht door de temperatuur op te voeren en 

 daarbij niet te gieten, maar wel te luchten, dus door droog 

 stoken. Inderdaad kreeg ik bij mijn bezoek op 26 Juli 

 den indruk, dat de ziekte tot staan was gekomen; de 

 zieke plekken waren natuurlijk nog aanwezig, maar zij 

 schenen niet meer rottig te zijn, maar droog en hard. 



In een warenhuis te Veur heerschte de ziekte kennelijk 



