190 



misschien reeds pykniden en sporen ontstaan, en deze 

 sporen verbreiden de ziekte van plant tot plant. Zooalsik 

 reeds eerder opmerkte, kan men er zeker van zijn, dat in 

 een warenhuis, waarin veel zieke planten staan, de lucht 

 a. h. w. vol is met sporen. Komt nu zoo'n spore bij vol- 

 doende vochtigheid van de lucht op een plant terecht, die 

 vatbaar is voor de aantasting, dan gaat zij kiemen, d. w. z. 

 er groeit een zwamdraad uit, die in de plant binnendringt 

 zich daar gaat vertakken en al spoedig een nieuwe plek 

 doet ontstaan. Een andere wijze van mogelijke overbren- 

 ging is met spuiten, indien dit plaats heeft; de waterstraal 

 zal stellig een groot aantal sporen van zieke planten naar 

 gezondekunnen medevoeren. (Over den invloed, dien het weer 

 hierbij heeft, sprak ik boven ; hieromtrent is natuurlijk in het 

 geheel niets te voorspellen. Het is best mogelijk, dat het 

 volgend jaar de weersomstandigheden dermate ongunstig 

 voor de zwam zullen zijn, dat men er niets of zoo goed 

 als niets meer van bemerkt.) 



Hoe eerder men dus de planten (en vruchten) waarop 

 de sporen worden gevormd, verwijdert, hoe beter, daar 

 men daarmede bronnen van infectie voor de overige planten 

 wegneemt. In hoeverre een bespuiting met Bordeauxsche 

 of Californische pap de uitbreiding der ziekte zal kunnen 

 tegengaan, zal eveneens door proeven moeten worden 

 nagegaan. 



Indien de zwam met het zaad overgaat, is het best 

 mogelijk, dat de overbrenging door ontsmetting van het 

 zaad te voorkomen is, maar hiervan kan thans nog niets 

 gezegd worden ; ik hoop ook hierover enkele oriënteerende 

 proeven te kunnen nemen. 



Ontsmetting van den grond, voor het geval de zwam in 

 den grond overblijft, is op eenigszins groote schaal vrijwel 

 onmogelijk, wegens de groote hoeveelheden chemicaliën 

 en water, die daarvoor noodig zijn. Voor ontsmetting met 

 stoom bestaat hier te lande weinig gelegenheid, al was het 



