194 



De bloembodem is het boveneinde van den bloemsteel, 

 dus eigenlijk een tak. Terwijl echter andere takken aan 

 den top een knop vormen, die weer tot een bebladerde 

 scheut uitgroeit, doet de bloembodem zulks niet dan bij 

 uitzondering. Zoo groeit de bloembodem van een roosbloem 

 wel eens uit tot een korten, groen bebladerden tak; dan spreekt 

 men van een „doorgroeiende" of „doorschietende" roos. 



Zoo vond ik in i\i asters „Vegetable Teratolog}'", bl. 116 

 afgebeeld eene aardbei, waarvan de bloembodem is door- 

 gegroeid tot een bebladerd takje, dat boven op de aardbei 

 zit, — op gelijksoortige wijze als op den top van eene 

 ananasvrucht een kroon van groene bladeren gezeten is. 



Bij de aardbei van den Heer Soeters heeft zich echter 

 de bloembodem niet aan den top verlengd, maar heeft hij 

 een tweetal zijknoppen gevormd, zooals een gewone tak 

 knoppen vormt, die kunnen uitgroeien tot een bebladerden, 

 soms ook bloemendragenden, twijg. Deze twee kleine zij- 

 knoppen, die op de aardbei ontstaan zijn, zijn beide uit- 

 gegroeid tot een klein takje, aan den voet van kleine, groene 

 bladeren voorzien, en aan hun uiteinde een enkel zeer 

 klein, maar overigens geheel normaal bloempje vormend. 



Een geval als dit vond ik nergens beschreven. Daarom 

 meende ik goed te doen, den Heer B. Smit alhier te ver- 

 zoeken, er eene photographie van te nemen ; terwijl ik bij 

 de reproductie dezer photo dit bijschrift voeg. 



De hier beschreven monstruositeit werd aangetroffenb ij 

 eene plant, ontstaan uit een in het najaar van 1917 uitge- 

 planten aflegger van de in 1913 in den tuin van den Heer 

 Soeters geplante soort „Deutsche Ferne." Voorzoover dezen 

 Heer bekend is, heelt deze plant vroeger nooit zulk eene 

 monstruositeit vertoond. Hij zal de plant zelve en ook de 

 van haar uit te planten afleggers in strenge observatie 

 houden, om te zien of monstruositeiten als de hier beschre- 

 vene zich daar meer voordoen. 



J. Ritzema Bos. 



