198 



DE STREPENZIEKTE DER GERST. 



Evenals het vorige jaar is ook nu weer d'e strepenziekte der 

 gerst op verschillende perceelen in zeer erge mate voorge- 

 komen. Gevallen waarin 20 % der planten en meer waren aan- 

 getast, behoorden niet tot de uitzonderingen. Zoowel winter- 

 als zomergest worden door de ziekte aangetast. Er bestaat 

 echter wel verschil van vatbaarheid tusschen de verschillende 

 rassen. 



De verschijnselen te velde zijn vaak al aan de jonge plantjes 

 op te merken, maar duidelijk komen ze voor den dag, wanneer 

 de planten enkele decimeters hoog zijn. Op de bladeren ver- 

 schijnen, vaak het eerst in het midden der bladschijf, aanvan- 

 kelijk geel gekleurde strepen, welke later bruin worden. Het 

 aantal strepen varieert van een paar tot 7 a 8, maar niet altijd 

 zijn ze duidelijk van elkaar gescheiden. De strepen loopen, 

 meestal zonder onderbreking, in de lengte van het blad. Blad- 

 scheeden kunnen ook aangetast wOrden en de stengelknoopen 

 vertoonen eveneens een bruine kleur, vooral in het eindstadium 

 der ziekte. Einde Juni wordt bij de aangetaste planten de 

 groei in sterke mate belemmerd. De groeistoring uit zich op 

 drieërlei wijze : 



Ie. De aren komen wel geheel uit de scheede, maar het 

 laatste halmlid is korter dan bij gezonde planten. Korrelont- 

 wikkeling zeer gering. 



2e. Het bovenste stengellid blijft zoo kort, dat de aar niet 

 geheel uit de scheede te voorschijn komt. Vaak ziet men dat 

 de naalden in de scheede vast blijven zitten en de aar zich 

 kromt als een boog. Geen of zeer geringe korrelontwikkeling. 



3e. De aar blijft door de scheede omsloten, komt dus niet 

 vrij en van korrelontwikkeling is in dit geval in 't geheel 

 sprake. 



De oorzaak van deze ziekte is een zwam (Hehni)ithospori- 

 um gramineum), die in levenswijze veel overeenkomt met die 

 welke den steenbrand veroorzaakt. De zwam vormt haar sporen 

 bij massa 's op de bruine strepen der bladeren en op de aren. 

 Deze sporen laten gemakkelijk los en worden door den wind 

 en bij het dorschen verspreid. Zoodoende kunnen ze op de 

 gezonde korrels terecht komen. 



De ziekte wordt met het zaaizaad overgebracht. Een over- 

 gang der ziekte van plant op plant is, voor zoover bekend, 

 nooit waargenomen. Hieruit volgt, dat door middel van saai- 



