HET KRULLEN' \'AX TOM ATENBLA DEREN. 



Het is een bij iroed onderhouden tomatenplanten zeer alg^e- 

 meen verschijnsel, dat de bladeren meer of minder sterk g^ekrüld 

 zijn, vaak zoo sterk, dat men bijna niets meer van de bovenzijde 

 der bladeren ziet, zoodat het blad veel op een peperhuisje gaat 

 gelijken. Het verschijnsel treedt zoo geregeld op, dat de practici 

 er weinig of geen aandacht meer aan schenken; het behoort 

 er als het ware bij. Toch wordt wel een» aan het Instituut van 

 Phytopathologie naar de reden er van gevraagd en meermalen 

 is dit het geval geweest bij bezoeken, die ik onï andere redenen 

 bij tomatehkweekers bracht. 



Toen eenige jaren geleden Prof. Quaxjer met zijn onderzoe- 

 kingen over de phloeemnecrose van de aardappelplant als oor- 

 zaak van de bladrolziekte bij dit gewas bezig was, heeft hij ook 

 de stelen van zulke gekrulde tomatenbladerën onderzocht; het 

 bleek toen, dat de zèefvaten in zulke bladeren volkomen nor- 

 maal zijn, zoodat de oorzaak van het rollen niet in het af- 

 sterven dier vaten kan gelegen zijn. Om het verband tusschen 

 beide zaken duidelijk te maken, moet ik hier even er aan 

 herinneren, dat Prof. Quan'jer het rollen der aardappelen ver- 

 klaart, doordat in de bladeren een groote hoeveelheid reserve- 

 stoffen en bouwstoffen is opgehoopt, die hunne bestemming 

 (vervoerd te worden naar de nieuwe, groeiende deelen om bij 

 den opbouw daarvan gebruikt te worden) niet kunnen volgen, 

 omdat de banen voor dit vervoer, de zèefvaten, afgestorven 

 en ineengeschrompeld zijn en er dus niet meer voor kunnen 

 dienen. ') 



Andere bekende ziekten kunnen evenmin de oorzaak van 

 het krullen der tomatenbladerën zijn, omdat het krullen ook 

 voorkomt bij volkomen gezonde planten. In de literatuur heb 

 ik er slechts op één plaats iets over kunnen vinden, nl. bij W. 

 W. Tracv, „Tomato culture," (Xew- Vork, l*-'! /; ; deze schrijft „leaf 

 curl" toe aan sterk snoeien en mesten; veel kwaad doet de 

 afwijking volgens hem niet, indien de kweeker er eene aan- 

 wijzing in ziet zich op dat gebied wat te matigen en dus een 

 meer gelijkmatigen groei te verkrijgen. Deze schrijver schijnt 

 dus van ineening te zijn, dat groeistoornissen door het snoeien, 

 gepaard met te sterke" voeding, er de oorzaak van zijn. 

 Dat het snoeien, d.i. het geregeld uitnijpen der okselscheuten 

 en het op zeker tijdstip uitbreken van den top, dus het weg- 

 nemen der jonge groeiende deelen, inderdaad de oorzaak is, 

 werd mij voor twee^ jaren duidelijk, toen ik in mijn eigen tuin 

 een aantal goed onderhouden tomatenplanten kon vergelijken 

 met een geheel onverzorgde plant, die uit een toevallig ter 



1) Mfdedeelingeii Rijks Hoogero Lam!-. Tuin- en Bosclibouwscliuol. 

 deel. VI blz. 11. 



