23 



water niet kan wegloopen. dan zal men door te veel gieten 

 zonder twijfel vroeger of later de wortels der planten doen 

 afsterven. 



Wil men toch den bloempot, waarin de plant staat, in 

 een sierpot zetten, dan doet men goed, op den bodem 

 van dezen laatste vier even hooge houten klosjes of kurken 

 te plaatsen, en op deze den bloempot neer te zetten, opdat 

 het te veel gebruikte water onder uit den bloempot kan 

 wegloopen. Natuurlijk moet dan toch niet zooveel gegoten 

 worden, dat het water in den sierpot tot aan den bodem 

 van den aarden bloempot stijgt. 



Het behoeft geen betoog, dat over 't algemeen planten 

 met bladeren, die eene groote oppervlakte hebben, waar- 

 door zij sterk uitwasemen, meer moeten worden gegoten 

 dan planten met bladeren, die naar verhouding weinig uit- 

 wasemen. Planten, die van nature op zeer drogen grond 

 groeien, en in verband daarmee dikke bladeren of stengels 

 hebben, waarin zich veel water ophoopt (Cactussen, Sedums, 

 Sempervivums, Echeveria's) moeten in 't algemeen weinig 

 worden gegoten; slechts in den tijd, waarin zij bloeien, 

 hebben zij voor de ontwikkeling van bloemstengels, bloem- 

 knoppen en bloemen meer water noodig: dan moeten zij 

 dus ook meer water ontvangen. 



Aan planten, die van nature op vochtige plaatsen groeien, 

 zooals varens, kan men meer water geven dan aan andere 

 planten. 



Nu nog iets over het gieten van bezaaide akkertjes. 



Wanneer men zaad heeft uitgezaaid, en het blijft lang 

 achtereen droog weer, zoodat de grond zeer droog wordt, 

 dan kiemt het zaad niet. Soms wil men het ontkiemen be- 

 spoedigen, door nu en dan het lapje grond, waar zaad is 

 uitgezaaid, te begieten. 



Dit nu is af te keuren. Zaden, die volkomen gaaf zijn, 

 kunnen in den drogen grond tijden lang onveranderd blijven 



