MANGGA'S ONDER BESCHERMING VAN MIEREN. 



ïer aanvulling van het door den Heer A. G. Yorderman in 

 „Teysmannia" geplaatst artikel getiteld : „Mangga's kunstmatig 

 onder bescherming van mieren te Tjilintjing", kan 7102: 't vol- 

 gende worden opgemerkt : 



De Heer Vorderman zegt, sprekende van de rangrang, de 

 hier bekende groote soort roode mieren, wier beten buitenge- 

 woon pijnlijk zijn, dat zij bij dreigend gevaar zich met openge- 

 sperde kaken tot den beschouwer wendt (en hem bij aanraking 

 niet zelden aanvalt). 



Hoe handelt men dan b. v. als de mangga's rijp zijn en geschikt 

 zijn voor den pluk? De Heer Y. zegt niets hieromtrent, en 

 toch is dit punt niet van ondergeschikt belang. 



Regel is 't te Tjilintjing, dat de mangga's goed rijp van den 

 boom worden geplukt. Het plukken van onrijpe mangga's is niet 

 goed, zegt de inlander. De oogst is da.n per se slecht ; de meeste, 

 zoo niet alle, mangga's zullen dan spoedig bederven. Zoolang 

 nu die gevreesde mieren in den boom zijn zal geen mensch 't ooit 

 wagen daarin te klimmen, en toch is dit vaak noodig, wil men 

 den oogst geheel onbeschadigd binnenhalen. Gewoonlijk brengt 

 men de versch geplukte vruchten niet dadelijk aan den man, 

 ze worden vooraf minstens 1 of 2 dagen en soms langer „gese- 

 kept" d. i. berookt. Dan eerst krijgen ze die goudgele kleur, dien 

 frisch-zoeten smaak en dat bekende aroma. Men zorge slechts 

 bij het sorteeren de bij het publiek zoo gezochte „bedak" d i. 

 een heel dun laagje poeder, op de vruchten te doen blijven. 

 Die bedak is bij de mangga het kenmerk van irischheid. 



Als mangga's op den grond vallen, zij 't dan ook op zand- 

 grond, zooals overal op Tjilintjing, dan worden zij „dangkal" d. i. 

 inwendig gekneusd en het vleesch daardoor ietwat hard, ze zijn 



