— ^50 — 



dat zij in de bovenlanden willen groeien, zoude met wat meer zorg 

 de cultuur gemakkelijk uitgebreid kunnen worden te moer daar er 

 zulke goede nieuwe variëteiten bijgekomen zijn. 



De heer Ide zegt: Men neme om te pooten het eerste deel der 

 rank. Gewoonlijk ziet men, wanneer nieuwe aanplantingen aangelegd 

 worden, de jonge planten zoomaar voor den voet wegnemen. Soms 

 gebruikt men zelfs oude planten, welke dan vaak door scheuring 

 verkregen worden. Het laatste is zeer af te keuren, vooreerst 

 slaan de planten mooielijk aan tengevolge der verouderde endaar- 

 door verkeerde wortels. Ten tweede zijn de vruchten, die men 

 later van zoodanige planten oogst, kleiner van stuk en minder van 

 gehalte. Door de eerste handelwijze bekomt men planten, die 

 langzamer groeien en ook meer neiging tot ontaarding toonen, 

 waaraan, evenals vele andere planten, ook deze plant in 

 sterke mate onderhevig is. Nieuwe soorten, hetzij zij toevallig 

 of kunstmatig ontstaan zijn, verdienen de voorkeur. Wil men 

 bestaande soorten verbeteren of in stand houden, dan kan men, 

 zooals boven gezegd is, door alleen de jonge loten van zoodanige 

 planten te gebruiken, veel tot verbetering bijbrengen. 



Bij nieuwe aanplantingen nemo men vooral den zwaarsten grond, 

 dien men heeft; droge gronden zijn voor deze plant minder geschikt. 

 Moet of wil men er toch op telen, dan geve men eerst een zware be- 

 mesting met goeden, verteerden stalmest en make vooral den onder- 

 grond goed los. Om het uitdrogen te voorkomen, belegge men na 

 het poten de oppervlakte met een laagje mest. Een flinke begieting 

 met vloeibare mest in 't najaar en in 't voorjaar bemesting met Chi- 

 lisalpeter, bevorderen zeer de ontwikkeling van bladereu en ranken. 



Bij het uitplanten zorge men er voor, dat de planten niet dichter 

 dan 0.60 a 0.70 M. op en in de rijen komen te staan. Het laten 

 groeien van alle jonge planten, zoowel als het afsnijden van alle 

 bladeren is zeer af te keuren. Het eerste, omdat het de planten 

 zoowel als de grond, waarop ze geteeld worden te spoedig uitput, 

 terwijl de jonge planten tevens de oude van het licht berooven, 

 zoodat de knoppen slecht gevormd worden en bijgevolg later weinig 

 vrucht dragen. 



De gewone raaandbloeiers moeten om de twee of drie jaar door 

 zaaiing vernieuwd worden anders gaan zij achteruit, ook de andere 

 soorten aardbeien moeten na vier of vijf jaren vervangen worden. 



{Tijdschrift voor Tuinbouw 2e en 3e Afl. 1895.) w. 



