WATERLELIES. 



Sinds eenige jaren legt men zich in Europa toe op de cultuur 

 van waterlelies, Nymphaea's\ er worden tal van soorten en variëteiten 

 gekweekt. In een opstel, pag. 112 van den vorigen jaargang, gai 

 ik eene korte beschrijving van eenige dezer fraaie gewassen. 



In onderstaand tijdschrift komt een artikel voor yau een der groot- 

 ste liefhebbers van Nymphaea's in Frankrijk, den burgemeester van 

 het dorp Temple-sur-Lot, Latour Marliac. Hij kweekt de planten 

 deels in open vijvers, deels in koude en warme kassen al naarmate 

 de streek, waarvan zij afkomstig zijn, in de gematigde, de subtro- 

 pische of de tropische zone ligt. Hij verdeelt ze, wat betreft de 

 temperatuur, waarin zij het beste gedijen, in drie groepen, harde, 

 half harde en warme. Hoewel niet waarschijnlijk, is het toch niet 

 onmogelijk, dat beide eerstgenoemde hier in de bovenlanden 

 kunnen groeien. Beter gaat het natuurlijk met de laatstgenoem'ie 

 soorten, waartoe ook de, uit Midden-Afrika afkomstige, prachtige 

 Xymphaea zanziharensis en hare variëteiten behoort. 



De volgende beschrijving wordt van de voor ons nog onbekende 

 y. zanziharensis Caspary, gegeven. 



De plant heeft ronde bladeren met een sterken bladsteel; de 

 bladschijf is vlak en ruw getand, en heeft 25 a 35 cM. middellijn; 

 de bovenkant is glanzend donkergroen met bleekgroene nerven, 

 die aan den onderkant duidelijker te zien zijn ; van onderen heeft 

 het blad een paarse tint, die aan den rand licht en naar het 

 midden donkerder is. 



De ondervolgende variëteiten worden er van gekweekt: 



X. zanz. waarvan de bloemen blauw met blauwe kelkbladeren 



zijn. 



VII 



^V. zanz. Bloemen, blauw met witte kelkbladeren, 



N. zanz. ., rosé met witte kelkbladeren, 



^V. zanz. „ rosé met rosé kelkbladeren, 



j\r. zanz. „ zeer donker rosé, 



