— 92 — 



gebracht zien wij hierbinnen weder een ander aaltje ontstaan. 

 De inhoud trekt zich van den wand terug en neemt in grootte toe, 

 waarbij zich het nieuwe aaltje, weder in inéóngekronkelden toe- 

 stand, binnen den ouden lichaainswand bevindt. In plaats \an 

 een spits toeloopende staart, vinden wij nu een stomp staartge- 

 deelte, aan welks uiteinde het geslachtsorgaan met de twee z, gn. 

 spiculae. 



Ten slotte barst de wand open en komt hot volkomen ge- 

 slachtsrijpe aaltje vrij. Het is dus een soort van vervelling 

 welke het doorloopen heeft, waarbij tevens een gedaanteverwis- 

 seling plaats vond, door het verlies der toegespitste staart. Het 

 schijnt verder na de uitoefening zijner functiën weldra af te 

 sterven, ten minste zelve, als parasiet van betrekkelijk weinig 

 beteekenis te zijn. 



Een naverwante van het tabaks-aaltje is het bieten-aaltje in 

 Europa, wat productiviteit aangaat, zullen zij elkander zeker- 

 lijk niet veel ontloopen. Xu berekende Strubell, dat er in Europa 

 ongeveer zes generaties per jaar kunnen ontstaan en daar een 

 wijfje ongeveer 300 larven voortbrengt en hiervan wellicht 150 

 exemplaren vrouwelijk zijn, zoude dit dus de nakomelingsschap van 

 een enkel zwanger wijfje per jaar 22.781 miUiard doen bedragen. 



Zulks geschiedt in Europa, waar de generatie- wisseling door 

 de winterkoude wordt gestoord, in de tropen zal dus de nako- 

 melingschap zeker niet minder zijn. 



Eén diertje op zich zelve is wellicht vrij onschuldig, maar 

 milliarden kunnen aanleiding geven tot een misooogst. 



Dat het dus zaak is, zoo spoedig mogelijk er bij te zijn en 

 de ziekte als 't ware, in hare geboorte te smoren, behoeft dan 

 ook geen verder betoog. Elk vernietigd aaltje bespaart ons 

 later wellicht den aanval van eenige milliarden nakomelingen. 



Nu wij dus onzen vijand hebben leeren kennen, kunnen wij 

 nagaan, hoe hij zich in de wortels ophoudt en welke veran- 

 deringen daar te weeg worden gebracht. Snijden wij een tabaks- 

 wortel dicht nabij den top door, dan vinden wij een centralen 

 vaatbundel, welke uit langgerekte met elkander communicee- 

 rende vaten bestaat, omgeven door een schorsweefsel van dun- 



