— fl6 — 



tussclien do vaatbuadel-cyliildürs uaii wecrnzijden dor ;^al, ocliter 

 niet meer op zulk een volkonienc wijze als vroeger. 



De gal, wanneer wij hieraan de boteekenis hechten eener 

 weefselwoekering, welke het gevolg is eener prikkel door een 

 dierlijk organisme uitgeoefend, ontstaat dus hier door het aaltje. 

 Door de prikkel door dit dier uitgeoefend, hetzij bij het zoeken 

 naar voedsel, hetzij door excretie, ontstaan vergrootingen der 

 bestaande cellen en veranderingen in de vaatbundels. 



De cellen in de omgeving van het aaltje vermeerderen zich 

 sterk en blijven daardoor het dier, dat voortdurend in omvang 

 toeneemt, omgeven. Ware dit niet het geval, dan zouden wij 

 reeds bij de minste aanzwelling der parasiet, de weefsels van- 

 één zien splijten. Het kan nu gebeuren, dat een gal meer- 

 dere aaltjes bevat, welke tot de grootte eener speldeknop aan- 

 zwollen, zonder dat er van een barst iets valt te bespeuren 

 De vorm der gal zal natuurlijk afhangen van het aantal der 

 Heterodera's, welke op éénzelfde hoogte den wortel aantast- 

 ten. Zijn er vele aaltjes in elkanders onmiddellijke nabijheid, 

 langs den vaatbundel gelegen, dan zal de zwelling niet plaat- 

 selijk zijn, maar zich soms over geruimen afstand in den wortel 

 voorzetten en deze meer cylindrisch verdikt zijn. Tijdens deze 

 veranderingen in de wortelweefsels, is het wijfje bevrucht 

 geworden en overgegaan tot eivorming, nu zagen wij reeds, 

 dat nog gedurende hun verblijf binnen het moederlichaam de 

 eieren reeds het larvestadium kunnen bereiken ; dat zij zich 

 daar ook reeds uit de eihuid vrijmaken, kon niet met zeker- 

 heid geobserveerd worden. 



Werden er nu en dan zich vrij bewegende aaltjes gevonden 

 binnen het moederdier, dan scheen dit reeds afgestorven te 

 zijn. Het schijnt echter, dat behalve de eieren welke dus 

 binnen den lichaamswand besloten blijven, het aaltje ook 

 eieren buiten zijn lichaam afzet. 



Daar voor hen echter geen plaats meer is binnen de wortel- 

 weefsels, (het opgezwollen wijfje toch blijft steeds nauw omgeven 

 door de parenchymatische cellen van den wortel), worden deze 

 nu uitéén gedrukt en ontstaat er een spleet naar buiten, 



