— 97 — 



waar de eieren ingeperst worden. Meermalen vond ik aan 

 de oppervlakte van oudere gallen larven, welke nog door de 

 eihuid waren omgeven. 



Werden deze eieren verwijderd, dan kwam een holte vrij 

 waarin nog meer eieren, door een bruingekleurde kit-massa 

 samengehouden. AVerd dit klompje weggenomen, dan werd het 

 vrouwelijk aaltje zichtbaar, met dik opgezet lichaam, gevuld 

 met eieren van jonger stadium, dan die welke zich buiten 

 bevonden. Deze waarneming en het feit dat deze losse eieren- 

 massa's slechts aan de buitenzijde der oudere gallen werd en 

 aangetroffen, brachten mij tot bovenst.iaude gevolgtrekking. 



De larven, welke dus aan de oppervlakte der gal vrijkomen, 

 zullen zich in den bodem verder bewegen en naar nieuwe 

 aantastings punten zoeken. Een gedeelte komt echter vrij 

 binnen het wortelweefsel en kan zich dan, hetzij door de 

 intercellulaire ruimten tusschen de cellen van het schors weefsel 

 hetzij tusschen, of door, de vaten verder begeven, en zich op een 

 andere plaats in den wortel vastzetten. Op hunne beurt geven 

 zij daar weder aanleiding tot het ontstaan \an een nieuwe gal. 



Het aaltje op zich zelve is reeds een vreemd lichaam binnen 

 het wortelweefsel en alleen reeds door zijn aanwezigheid, 

 moet het eenige prikkel uitoefenen. 



Deze prikkel en de gevolgen daarvan, vallen echter moeielijk 

 te scheiden van de prikkels welke bij de verdere ontwikkeling 

 van het aaltje optreden. Ten eerste heeft het zelve voedsel 

 noodig voor zijn ontwikkeling, en deze hoeveelheid is niet 

 gering, wanneer wij in gedachte houden dat nagenoeg de ge- 

 heele inhoud van het lichaam van een opgezwollen wijfje, 

 bestaat uit een eiwitachtign en vette zelfstandigheid. 



Om deze tot zich te kunnen nemen, werd dit voedsel ont- 

 trokken aan de plantenweefsels en ondervond dus de plant 

 schade in zijn voedseltoevoer. 



Verder zagen wij dat er nabij den kop van het aaltje, groote 

 cellen ontstonden met rijkelijken inhoud, ook deze bezitten dien 

 inhoud ten kosto van de overige plantendeelen. 



Door de galvorming heeft dus een locale voedselophooping 



