— 108 - 



Planten in mageren schralen bodem zullen meer te lijden 

 hebben, dan in vetten grond; blijven de aangetaste planten 

 achterlijk, dan is het zaak, door hen voortdurend te bemesten, 

 zooveel mogelijk voedsel toe te voeren in een vorm, waarin 

 dit gemakkelijk door de plant wordt verwerkt. 



Verder moeten wij trachten, de plant te nopen in plaats 

 der vernielde wortels, rijkelijk nieuwe wortels te vormen. 



Dit is mogelijk (Zie Teysmannia 1895 No. 12 „Aanaarden 

 bij de Deli-tabak") door goed hoog aan te aarden, des noods nog 

 hooger dan gebruikelijk is en dit geleidelijk te doen, en daarbij 

 zorg te dragen alleen bovengrond te gebruiken. 



De eigenaardigheid der aaltjes om zich gaarne in den 

 ondergrond op te houden, komt ons hierbij goed te stade. 

 Wanneer wij toch op deze wijze aanhoogen, gebruiken wij 

 daarbij den grond, welke relatief zuiver van aaltjes zal zijn, zoo 

 zal dus de kans van aantasting der bovenwortels in verhouding 

 geringer zijn. 



Ten slotte kunnen wij de planten welke de verschijnselen 

 van watergebrek vertoonen, tegemoet komen, door hunne 

 verdampende oppervlakte te verminderen, wanneer wij laag 

 toppen. Het zal vooral bij dezen laatsten maatregel veel over- 

 weging verdienen, voordat men hiertoe overgaat, het over- 

 blijvende blad zal na het toppen toch grover worden. 



Het is echter dan de vraag, of dit niet valt te prefereeren 

 boven een een misoogst. 



Nemen wij verder de voorzorg, bij het onkruid wieden, dit 

 met wortel en al buiten het veld te brengen en daar te 

 verbranden; mogelijk toch vernietigt men op deze wijze weder 

 eenige aaltjes. 



Is de oogst afgeloopen, dan moeten onder de noodige maat- 

 regelen, tot tegengang van besmetting, de overgebleven stronken 

 van zieke planten uitgetrokken en verbrand worden. 



In voorgaande bladzijden hebben wij getracht een kort over- 

 zicht te geven van het geen ons, in hoofdzaak tot nu toe 

 bekend was, over het optreden der aaltjes-ziekte, wij konden 



