— 114 - 



plakt er een etiket „French brandy" op, en exporteert ze 

 weer naar Bombay. 



Op pag. 307 van den 2*"' Jaargang van dit tijdschrift zegt 

 dr. Greshoff, dat de boom op het Maleische Schiereiland, in 

 Mysore, in Malabar en vooral in het Presidentschap Bombay 

 groeit. Gewoonlijk vindt men hem aan de kusten, hij komt 

 echter ook nog al hoog in het gebergte voor en verdraagt 

 daar een vrij lage temperatuur. Zoowel de bloemen als de 

 vruchten worden gebruikt. 



De gedroogde bloemen „Mahwa flowers" bevatten volgens 

 Riche en Remout 60 % vergistbare en 85 °/o kristalliseerbare 

 suiker. Volgens een recente analyse in Engeland vond men: 

 Honig (waarschijnlijk onkristalliseerbare suiker) 42.03 °/o 



Rietsuiker 1.04 „ 



Cellulose 42.20 „ 



Asch 2.32 „ 



Water 12.20 , 



De zaden geven bij uitpersing een vet, dat als lUipé boter 

 bekend is; het is geelgroen, maar wordt door het zonlicht 

 kleurloos, het heeft een aangenamen geur. 



Volgens Gibson worden de bloemen in het warme jaarge- 

 tijde door de Bheels ingezameld, hetzij uit de bosschen, hetzij 

 uit plantages. Een enkele boom kan van 200 tot 400 pond 

 bloemen geven. Gedroogd worden zij als voedingsmiddel ver- 

 zonden, en er is geen beter middel om de stammen, die Mahwa- 

 boomen bezitten, tot onderwerping te brengen, dan ze te 

 bedreigen deze boomen om te kappen. 



De Hindoes maken geleien en gebak van de gedroogde 

 bloemen, die naar rozijnen smaken. In Guzerate en Rajputana 

 bezit ieder dorp zijn eigen distilleertoestel, om uit de gegiste 

 bloemen een sterken drank te bereiden. Van dien, welke bij 

 Bombay, op het eiland Caranja gestookt wordt, heft het 

 Engelsche' gouvernement eene belasting van 60 tot 80.000 

 pd. st. 



Er is reeds meer dan eens beproefd de Bassia latifol'a op 

 Java in 's Lands Plaatenfcuin in te voeren, nog altijd te ver- 



