— 116 — 



waarvan we het volgende weten. De fraaie bloemen komen 

 in October te voorschijn, zij duren slechts twee dagen, gedu- 

 rende 2 a 3 weken worden zij dagelijks geplukt, de stigma's 

 worden er nog denzelfden dag uitgenomen en in hoopjes van 

 circa 400 gr. verdeeld. Ieder hoopje wordt een kwartier 

 lang in een fijne zeef boven een zwak kolenvuur gedroogd, 

 en als zij koud geworden zijn in zakken gedaan ; zoo kunnen zij 

 jaren lang goed blijven. Men berekent dat 35 tot 40.000 bloe- 

 men noodig zijn om 500 gr. droge safraan te krijgen. 



De cultuur vereischt veel zorg, men neemt can, dat eene 

 vrouw in 14 dagen, 3.75 KG. stigma's kan verzamelen die 275 

 gr. droge waar leveren. Het gemiddelde bedrag droge safraan 

 per hectare is 20 KG. De plant neemt de schraalste gronden 

 voor lief, de cultuur is echter aan vele wisselvalligheden onder- 

 worpen. Hazen en konijnen eten de blaadjes, ratten eten de 

 knollen, ook van eenige fungi heeft de plant te lijden, zoodat 

 misgewas niet zeldzaam is. De prijs verschilt nog al, loopt 

 inPithiviers tusschen 40 en 200 fr. per KG., in gewone jaren is de 

 prijs 70 a 80 fr. per KG. In Frankrijk gebruikt men safraan 

 uit Spanje en wordt de daar geteelde uitgevoerd, omdat de 

 prijs der Fransche safraan hooger staat. 



Een product, dat zulk een hooge waarde heeft, wordt natuurlijk 

 vervalscht, gewoonlijk gebruikt men daarvoor deelen der bloem 

 van ('alendula officinalis, Carthamus tinctorius (safflor), Arnica^ 

 Pulicaria enz. 



Het gebruik van safraan schijnt, hoewel het zooals uit boven- 

 genoemde cijfers blijkt, thans nog aanzienlijk is, vroeger veel 

 grooter geweest te zijn. Er zijn tal van plaatsen, waar vroeger 

 de cultuur op uitgebreide schaal gedreven werd, waar men nu 

 geen safraan meer ziet. 



Hoe groot het gebruik der safraan in vroegere tijden was, 

 blijkt uit de oude archieven van Verona, waar in 1 448 op eens 

 16 last, van 4 a 5 centenaar safraan, alleen naar Duitschland 

 geëxporteerd werd. 



De bloemen van viooltjes vermengden de Romeinen met wijn 

 en nog wordt er in Turkije een zeer gezochte sorbet van gemaakt. 



