— 131 — 



vormige vertakking van den bloemstengel mist haar uitwerking 

 op den toeschouwer niet ; na den bloei sterft de plant, na 

 eerst het leven geschonken te hebben aan talrijke zijspruiten, 

 die kunnen dienen om de soort te vermenigvuldigen. 



Zeer veel overeenkomst met de Agaves hebben de Fourcroya's^ 

 eveneens uit tropisch Amerika afkomstig. Zij worden echter 

 grooter, de bladeren vertoonen niet die mooi blauwachtige 

 tint, maar zijn groen en ook minder vleezig dan die der 

 Agaves^ welke laatste als sierplanten meer waarde hebben. 

 Maar als de Fourcroya's in bloei staan zijn zij zeer sierlijk; 

 evenals bij de Agaves ontwikkelt de bloemstengel zich uit 

 het hart der plant, maar vormt hier een reusachtige, recht- 

 opstaande, losse pluim met talrijke zijtakken, die naar den 

 top geleidelijk kleiner worden en een zeer groot aantal mid- 

 delmatig groote, hangende bloemen dragen, wier bloembe- 

 kleedselen lichtgroen zijn met breeden, witten rand, zoodat 

 zij op een afstand geheel wit schijnen. Deze bloemen zetten 

 hier nooit vrucht, doch in plaats daarvan ontstaan er aan 

 den bloemstengel jonge plantjes, z.g. bulbillen, in groeten 

 getale, die voor de vermeerdering dienen en een zeer taai 

 leven hebben. Jammer is het, dat de bladeren in den regel, 

 nog vóór dat de bloemen volkomen ontwikkeld zijn, als 

 uitgeput, slap naar beneden gaan hangen, waardoor veel van 

 de schoonheid verloren gaat. 



Als bijzonderheid deel ik mee, dat in December van het 

 vorige jaar bijna alle Fourcroya's in den plantentuin, van ver- 

 schillenden leeftijd en tot een paar soorten behoorend, onge- 

 veer een 5()tal, bloemstengels begonnen te drijven. Het 

 grootste exemplaar had een doorsnee van ruim 4 M. en, met 

 den bloemstengel, een hoogte van ruim 13 M. ; de bloempluim 

 had ongeveer denzelfden omvang als de bladrozet. Eene der 

 bloeiende planten, die onder den naam F. longa ontvangen 

 werd, onderscheidde zich van de andere door eene bijzonder 

 mooie bloempluim, ongestekelde bladeren, welke, ook nadat 

 de plant in vollen bloei stond, nog niet verwelkt waren. 



De Fourcroya's leveren eene mooie vezelstof, die als Mauri- 



