GETAH PERTJA. HARE EIGENSCHAPPEN, HAAR 



VOORKOMEN EN DE WIJZE WAAROP 



ZIJ GEWONNEN WORDT. 



(Vervolg). 



Het vraagstuk van het winnen van getah pertja is in de 

 laatste jaren in een geheel nieuw stadium getreden. Zagen 

 we reeds in het eerste gedeelte van dit opstel, dat de door 

 de Inlanders gevolgde methode niet alleen roekeloos is, daar 

 de boom slechts één oogst oplevert, zij geeft bovendien een slechte 

 opbrengst, omdat een zeer groot gedeelte van het product 

 in den gevelden boom blijft. Men heeft wel voorgesteld, om 

 door verbods- of strafbepalingen aan deze vernieling perken 

 te stellen, maar het is duidelijk, dat het te midden van 

 oerbosschen al heel moeielijk is, te beletten, dat die bepalingen 

 overtreden worden. 



Het vellen van den boom is eigenlijk voor de woudloopers 

 de natuurlijk aangewezen werkwijze. Het maken van in- 

 snijdingen in een hoog opgaanden, dikken, door den regenen 

 door mosbedekking dikwijls gladden stam is een moeielijk, ja 

 zelfs gevaarlijk werk. Bovendien heeft de man, die dit werk 

 zou doen, geen waarborg, dat niet een ander kort daarna den 

 boom toch velt of wel eenigen tijd later, met gebruikmaking 

 van de inkepingen, die door den voorganger gemaakt zijn en 

 de beklimming vergemakkelijken, den boom opnieuw aftapt. 

 Vloeide nu het melksap gemakkelijk, zoodat men het in een 

 of ander vat beneden kon inzamelen , dan zouden de opgesomde 

 bezwaren misschien wel te overkomen zijn, doch dikwijls stolt 

 het sap in en bij de insnijdingen, zoodat men het eenige uren na 

 het tappen daaruit moet schrapen. Hier althans komt de 

 getah pertja in den vorm van schilfers binnen. 



