— 184 — 



door het bastweefsel voort, maar houden daarmede op zoodra 

 zij den vaatbundel bereikt hebben. 



Men vindt den endopliyt dus nergens anders dan in het bast- 

 weefsel der jonge worteltjes. 



Het is hem blijkbaar echter verre van onverschillig in welk 

 deel van dea bast hij zich ontwikkelt, daar hij aan "e inwendige 

 lagen duidelijk de voorkeur geeft: de draden passeeren toch zoo 

 spoedig mogelijk de buitenste gedeelten van dat weefsel en brei- 

 den zich eerst dan in de lengte zoowel als in de breedte uit, wan- 

 neer zij de binnenste cellagen bereikt hebben. In de buitenste 

 cellen vormen zij slechts een enkele bocht of lus, maar 

 in de binnenste lagen aangekomen, vertakken zij zich zóó 

 herhaaldelijk, dat spoedig de cel geheel en al opgevuld is met 

 een kluwen van fijne draden. De oorspronkelijke inhoud dier 

 cellen is dan veelal niet meer te herkennen, maar toch zijn zij, 

 nog volkomen levend. Die dunste draden welke de binnenste 

 cellen opvullen, brengen ten slotte kleine blaasjes voort (de 

 kleinste, die ik waarnam, waren niet grooter dan ^'400 mM.), 

 die, als zij rijp zijn, een aantal zeer fijne korreltjes inhouden, 

 welke zich ten slotte vrijmaken van de wand die hen omsloten 

 hield, en zich in de celholte verspreiden. 



Oorspronkelijk bevatten deze fijne korreltjes hoofdzakelijk 

 eiwitstoffen, welke later daaruit verdwijnen, en blijkbaar door 

 de voedsterplant opgenomen worden. 



Leefde de schimmel, toen zij zich uitsluitend in den bodem 

 ontwikkelde, van de humusachtige stoffen daar aanwezig, nadat 

 zij in de wortels binnengedrongen is, leeft zij hoofdzakelijk van 

 het zetmeel, dat de plant haar aanbiedt en neemt zij geen voedsel 

 meer uit den bodem op. 



De levensduur van de schimmel is beperkt, doch niet zoozeer 

 door haarzelve, maar veeleer als gevolg van de eigenschap van 

 het weefsel waarin zij leeft; de bast der jonge zuigwortels toch 

 leeft ook slechts betrekkelijk korten tijd. De reden daarvan is 

 tweeërlei. De meeste zuigworteltjes toch functioneeren slechts 

 eenigen tijd en sterven daarna in hun geheel af, zonder dat zij 

 dus iets toebrengen aan de blijvende uitbreiding van het wor- 



