— 190 — 



diging ondervinden van den gast dien zij herbergen, maar er 

 zelfs voordeel van trekken is nu duidelijk verklaard, 

 omdat deze planten in plaats van het door haar verstrekte zetmeel, 

 andere stoffen terugontvangt en wel stoffen, n.1. eiwit, welke 

 voor de plant zeer zeker een hoogere voedingswaarde verte- 

 genwoordigen. 



Een tweede reeks van analoge gevallen vindt men bij de 

 soorten van het geslacht Elaeagnus 1) vertegenwoordigd. 

 Hunne wortels dragen eveneens knollen, welke echter vaak 

 veel grooter worden dan die der Leguminosen ] aan een der 

 exemplaren gekweekt in 's Lands Plantentuin vond ik er ter 

 grootte van ongeveer 5 cM., terwijls de wortels zelve maar 

 4 tot 5 mM. dik waren. Deze knollen ontstaan nu niet, 

 zooals bij de Leguminosen door een abnormalen diktegroei van 

 den wortelbast, maar uitsluitend door een telkens herhaalde ver- 

 takking der worteltjes, welke zóó dicht opéén komen te staan, dat 

 zij te zamen een groeten, vasten, bijna bolvormigen knol vormen, 

 aan welks oppervlakte de punten van al die worteltakjes uitkomen. 



De schimmel vult ook hier slechts de cellen van de in- 

 wendige bastlagen. Zij vormt in deze dichte kluwens van 

 fijne draden, welke kleine blaasjes voortbrengen ; deze laatste 

 bevatten een aantal eiwithoudende lichaampjes. Die eiwit- 

 stoffen verdwijnen later van daar en dan blijft er van den 

 inhoud der cellen nog slechts een bruinachtige, gedesorgani- 

 seerde massa over. 



Proeven nog slechts korten tijd geleden door I^obbe en Hiltner 

 genomen (welke ingericht waren op dezelfde wijze als toen 

 het gold de assimilatie der vrije stikstof door de Leguminosen 

 te bewijzen) toonden aan dat Elaeagnus^ mits voorzien van 

 knol-dragende wortels, eveneens de eigenschap bezit de vrije stik- 

 stof der lucht vast te leggen. Hieruit mag men dan wederom 



i) Een drietal soorten van dit geslacht is in Indië bekend, n.I. 

 Elaeagnus ferrugineus^ Areuj kamanden (Soend.) of Areuj soesoe moending 

 (Soend.) of Bibir koeda (Mal.): El. latifolia en rigida bekend onder den 

 naam van Areuj doedoerenan. Van alle deze soorten zijn de vruchten 

 eetbaar. 



