— 220 — 



meer dan honderd door elk wijfje — tegen de bladeren cler koffie- 

 boomen g^elegd en wel bjj voorkeur langs den rand van het blad; 

 ze zijn cylindrisoh, aan heide uiteinden afgerond, hebben eene lengte 

 van 1 mM. on eene breedte van 0,1 — 0,5 mM. De eischaal zelve 

 is doorschijnend wit en vertoont, bij matige vergrooting beschouwd, 

 zeer fijne gekartelde teekeningen. Behalve langs den rand, vindt 

 men de eitjes afzonderlijk tegen de onderzijde van het blad; op 

 de bovenzijde zag ik ze nooit. Onder den invloed der eitjes, of 

 liever der stof, waarmede deze zijn vastgehecht, krijgt de bladrand 

 een sterker gegolfd voorkomen. 



Zoodra de jonge rupsen voor den dag komen, beginnen zij te 

 vreten en wel, in onderscheid met hetgeen gewoonlijk geschiedt, 

 aan de bovenzijde van het blad, bij voorkeur nabij den rand. Zij 

 vreten dan de opperhuid der bovenzijde en het geheele bladmoes 

 weg en laten de bla<inerveu, ook de fijnere, alsmede de opper- 

 huid der onderzijde over. Na aldus aan het blad, waarop zij 

 geboren zijn, eene zeer karakteristieke beschadiging te hebben 

 toegebracht in den vorm van bruine, halfdoorschijnende, van den 

 rand binnenwaarts indringende vlekken, verspreiden zij zich en 

 beginnen het groote vernielingswerk door den geheelen boom kaal 

 te vreten. Zijn de bladeren verdwenen, dan versmaden zij ook 

 de jonge srengeltoppen en zelfs de steeltjes der vruchten niet. 



Onder aanhoudend vreten groeien de rupsen snel en bereiken 

 eene lengte van 4 — 5 centimeter. Hare kleur is verschillend; de 

 eene is licht, de andere donkerbruin, terwijl men alle denkbare 

 overgangen tusschen beide kan aantreffen. Over de geheele lengte 

 van het onbehaarde lichaam loopt in 't midden van den rug een 

 donkere streep; aan weerszijden loopen twee dergelijke, fijnere 

 strepen, die minder ver achterwaarts zijn te vervolgen. De kop 

 is vrij klein en draagt twee stompe, korte hoornachtige uitsteeksels ; 

 op het achterste lid van den thorax verheft zich een grooter uit- 

 steeksel, dat achterwaarts is gekromd, terwijl de grootste eigenaar- 

 digheid der rups bestaat in eene ongeveer 1 centimeter lange, 

 staartvormige verlenging van het laatste lichaamssegment, welk 

 verlengd gedeelte een weinig is gekromd en schuin naar achteren 

 opgericht wordt gedragen. Het is verkeerd, deze verlenging te 

 beschouwen als in de plaats tredende van het achterste paar buik- 

 pooteu ; deze laatste zijn wel is waar weinig ontwikkeld, maar toch 

 zeer goed waarneembaar. 



